Propozycje aktywności na 11.05-15.05.2020r.

Uncategorized

Zapraszamy do wejścia na wpis, gdzie przygotowaliśmy dla Państwa propozycje aktywności dla dzieci. Po wejściu na ten wpis powinni Państwo widzieć przyciski odpowiadające poszczególnym grupom.

Na początek jednak parę ogólnych informacji i propozycji:

Od 20 kwietnia nastąpiło poluzowanie części ograniczeń związanych z epidemią koronawirusa. To pierwszy etap zmniejszania restrykcji. Pamiętajmy o zachowaniu dystansu, zasadach higieny i obowiązku noszenia maseczek ochronnych.

      Decyzja o przejściu do kolejnego etapu zostanie podjęta po spełnieniu niezbędnych warunków:
 – analiza przyrostu zachorowań,
 – wydajność służby zdrowia,
 – realizacja wytycznych sanitarnych.

 

POLECANA KSIĄŻECZKA DO DARMOWEGO POBRANIA – jak rozmawiać o…

https://www.medexpress.pl/uploads/files/20200315-121750-dzieci-koronawirus-poradnik.pdf

 

„Wesoła Nauka” w TVP2 – pasmo dla najmłodszych

30.03.2020

Ofertę dla najmłodszych widzów, ich rodziców oraz nauczycieli edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej wspólnie z Ministerstwem Edukacji Narodowej przygotował kanał TVP2. Już od dziś, 30 marca br. rusza pasmo „Wesoła Nauka”. Serdecznie zapraszamy do oglądania od godz. 11:05!

Codziennie od poniedziałku do piątku

Od dziś, każdego dnia od poniedziałku do piątku, po zakończeniu programu „Pytanie na śniadanie”, po godz. 11:05 na antenie TVP2 pojawi się nowy cykl edukacyjny. Jest on skierowany do przedszkolaków i dzieci z klas I-III szkoły podstawowej, a także ich rodziców i nauczycieli.

Program „Wesoła Nauka”

„Wesoła Nauka” to trwające po 30 minut pasjonujące zajęcia dla najmłodszych. Prowadzący Robert El Gendy wraz z nauczycielami, rodzicami, youtuberami i gwiazdami telewizji poprowadzą dzieci przez fascynujący świat nauki. Zobaczymy zaskakujące eksperymenty i intrygujące doświadczenia naukowe, a także kreatywne gry i zabawy. Nie zabraknie zajęć sportowych, prac twórczych i muzyki z największymi gwiazdami w roli domowych nauczycieli.

Program „Wielkie Dzieła Małych Rąk”

„Wielkie Dzieła Małych Rąk” to magazyn tworzony we współpracy z ekspertami Ministerstwa Edukacji Narodowej. Realizuje on podstawę programową i wykorzystuje materiały edukacyjne opracowane przez ministerstwo. To nowatorskie podejście do edukacji obejmujące takie dziedziny jak: matematyka, język polski, przyroda, języki obce, a także zajęcia ruchowe i naukę przez zabawę. Prowadzącą i autorką programu jest ekspert MEN ds. edukacji dzieci młodszych, Dorota Dziamska.

 

Departament Informacji i Promocji
Ministerstwo Edukacji Narodowej

(źródło: gov.pl)

POLECAMY  „Wiersz dla dzieciaków” Artur Barciś:)

https://www.facebook.com/barcislandia/videos/138934830894318/

 

POLSKIE RADIO DZIECIOM

https://www.polskieradio.pl/18,Polskie-Radio-Dzieciom

Kiedy przychodzi taki moment dla dzieci i rodziców, że szkoły i przedszkola są zamknięte, warto pamiętać, że cyfrowe Polskie Radio Dzieciom nadaje w ciągu tygodnia ponad 100 premierowych audycji specjalnie dla dzieci.Audycje edukacyjne, muzyczne, sportowe przez całą dobę w PRDFoto: Shutterstock

Już od 7.00 do 10.00 w audycji „Poranek” dziennikarze tej całodobowej stacji budzą dzieci lepiej niż budzik, kogut czy wiadro wody. Wspólnie z młodymi słuchaczami dzwoniącymi do studia, sprawdzają jak żyją mrówki, ile książek jest w bibliotece i który pociąg na świecie jest najdłuższy.

W kąciku „Warsztat małego artysty” od poniedziałku do piątku o 9.30 dzieci dowiadują się jak przygotować makietę, z czego zrobić papierową rakietę i jak przy użyciu kolorowego papieru wykonać fale podobne do morskich.

Okazją do wsłuchania się w otaczające dźwięki jest audycja „Muzyczne podróże” w której młodzi słuchacze poznają bliskie i dalekie kraje, ich zwyczaje i muzykę, a także typowe dla danego regionu instrumenty. Daria Druzgała – autorka audycji, zaprasza do studia gwiazdy i młodych artystów.

W audycji „Rytmika” o 10.30 od poniedziałku do piątku, Martyna Sojka zasiada do fortepianu i w towarzystwie dzieci odbywa muzyczną lekcję pełną dźwięków. Zajęcia te mają charakter nie tylko muzyczny, ale także edukacyjny. Wszystkie odcinki tej audycji nagrywane są w Teatrze Polskiego Radia więc słuchać je można w doskonałej jakości dźwiękowej.

Lekcje języków obcych, nauka rysunku, eksperymenty, bezpieczeństwo

Narysuj lusterko ze Stworkiem Potworkiem

Jak za pomocą dwóch jajek, większego i mniejszego oraz patyczka do lodów i niebieskiej smugi, narysować przedmiot w którym możemy zobaczyć swoje oblicze.

Miłośników rysunku i animacji powinna zainteresować audycja, w której „Stworek Potworek” nadając ze swojej artystycznej pracowni, podpowiada jak prostymi figurami geometrycznymi narysować ciekawe obiekty, pojazdy czy elementy przyrody. Podpowiedzią jak to robić są animacje graficzne, czyli krótkie rysunkowe filmy, zamieszczane na stronie Polskiego Radia Dzieciom po zakończeniu audycji. To propozycja na każdą środę o 11.45.

Od poniedziałku do piątku o 15.30 słuchając audycji „Słowo do słowa” można wraz z Panią Literką gimnastykować buzię, nauczyć się poprawnego języka polskiego, a także trenować wymawianie trudnych głosek i łamańców językowych.

Odkrycia, eksperymenty, badania i obserwacje prowadzone na antenie, stają się inspiracją dla młodych słuchaczy w każdy wtorek i czwartek o 16.45. Słuchając „Małych naukowców”, w domowym zaciszu dzieci mogą zrobić eksperyment zaproponowany w studiu i dokonać własnych obserwacji, by jeszcze lepiej zrozumieć fizykę, chemię, matematykę i astronomię.

Dzieci interesujące się oszczędzaniem czy ekonomią także znajdą coś dla siebie. W poniedziałki i środy o 17.15 w audycji „Skarbonka” dowiedzą się m.in., co to są: odsetki, koszty, zarobki czy oszczędności. We wtorki o tej samej godzinie znani dzieciom Kulfon i żaba Monika wraz z policjantem, w audycji „Bezpieczny maluch”, opowiadają  jak należy bezpiecznie zachowywać się w różnych miejscach publicznych.

Jak wirusolog łapie wirusy, żeby je zbadać?

Odpowiedzi na trudne pytania tj. gdzie rośnie pieprz, gdzie zimują raki, czy da się przewrócić hełm na lewą stronę oraz co było pierwsze jajko czy kura, można znaleźć słuchając „Mini Eureki” w środy o 17.15. W tej audycji Artur Wolski udowadnia jak ciekawa może być fizyka, chemia i matematyka, i że każde trudne pytanie może być początkiem wielkiej przygody!

Bajkowy świat i kołysanki do snu bez reklam

Polskie Radio Dzieciom wspiera rozwój wyobraźni u dzieci. Niektóre audycje przenoszą najmłodszych słuchaczy w niezwykły świat w towarzystwie prawdziwie bajkowych postaci m.in. Misia MichasiaSmoka Adasia, Królika Filipa, Lwa Leopolda Grzywy, Detektywa Maurycego Śladka, Kaczki Siłaczki i Kucharza Bulgota. Te propozycje usłyszeć można od poniedziałku do piątku od 11.00 do 12.00 i od 18.00 do 19.00 oraz w sobotę od 16.00 do 17.00.

A gdy po całym dniu pełnym wrażeń zaczyna się pora snu, Polskie Radio Dzieciom proponuje kołysanki, opowiadania i legendy. O 19.00 w „Wieczornych pogaduchach” przy dźwiękach spokojnej muzyki, opowiadane są niezwykłe historie i bajki. Stałym punktem tej audycji jest „Książka do poduszki” czytana przez znanych i cenionych lektorów. Każdego dnia usłyszeć można premierowy odcinek fragmentów czytanej książki.

Strona internetowa przyjazna dla dzieci i rodziców
Wszystkie audycje nadawane na antenie znaleźć można na stronie internetowej polskieradiodzieciom.pl. Pięknie ilustrowane, ruchome grafiki i podział tematyczny audycji na stronie rozbudzają  spostrzegawczość i ciekawość świata u najmłodszych słuchaczy, zaś dorosłym ułatwiają dotarcie po poszukiwanych treści.
Ułatwieniem dla rodziców jest możliwość wygaszenia obrazu w momencie włączania wybranej bajki lub słuchowiska. Dzięki temu zabiegowi, kolorowe obrazki zmieniają kolorystykę na paletę szarości, a młody słuchacz może skupić swoją uwagę wyłącznie na słuchanym dźwięku. To funkcja, która może być przydatna podczas wieczornego słuchania bajek lub książek do poduszki.

 

Propozycje aktywności dla poszczególnych grup:

 

W związku z realizacją kolejnego z celów podstawy programowej, proponuję na ten tydzień temat kompleksowy: W krainie muzyki.

 

Cele:

– ilustrowanie ruchem treści piosenki

– rozróżnianie dźwięków cichych i głośnych

– reagowanie na umówione sygnały

– rozróżnienie i określanie dźwięków przyrody

– poznanie zawodu dyrygenta

 

Dzień pierwszy.

  1. Piosenka „Kto się boi smoka?”

sł. Małgorzata Nawrocka, muz. Michał Witecki

Kto się boi smoka, (lornetka z dłoni, rozglądamy się)

może lis, a może foka? (wskazujemy na prawą i lewą stronę)

Kto się boi smoka (lornetka z dłoni, rozglądamy się)

i uciekać chce? (bieg w miejscu)

Kto się boi smoka, (lornetka z dłoni, rozglądamy się)

może lis, a może foka? (wskazujemy na prawą i lewą stronę)

Kto się boi smoka? (lornetka z dłoni, rozglądamy się)

Bo ja nie. (wskazujemy na siebie, zaprzeczamy głową)

Gdyby chciał księżniczkę pożreć na śniadanie,

to za karę potem lodów nie dostanie.

Kto się boi smoka...

Jeśli będzie dzieci straszył na spacerze,

to mu nie pozwolę jeździć na rowerze.

Kto się boi smoka...

Wychowanie smoka to niełatwa sprawa.

Kto dokona tego, ten dostanie brawa.

Kto się boi smoka...

Rozmowa z dziećmi na temat tekstu piosenki. Rodzic pyta: Jaki jest smok?; Z jakiego powodu można bać się smoka?; Gdzie mieszkają smoki?; Gdzie można je spotkać?; Jak zachowuje się smok z piosenki?; Co trzeba zrobić ze smokiem, aby nikt się go nie bał?.

 

  1. „Co to za zwierzę?” – Rodzic pokazuje karty (ilustracja: lisa, smoka, foki z podpisem), dziecko naśladuje gestem wybrane zwierzę. Smok – dziecko robi tubę z dłoni i dmucha (zieją ogniem); lis – dziecko wyciąga pazury, robi groźne miny, foka – dziecko klaszcze w dłonie.

LIS

SMOK

FOKA

 

  1. „Śpiewanie piosenek” – Rodzic zaprasza dziecko do wspólnego śpiewania znanych przez dziecko piosenek. Dziecko podaje swoje propozycje i śpiewa piosenki. Można również zaproponować dziecku śpiewanie melodii wybranej piosenki z użyciem dowolnej sylaby, np. „la, la, la”, „fa, fa, fa”.

 

  1. „Smok”- praca plastyczna do wyboru 😊

Wykonanie smoka z paska papieru, rolki po papierze toaletowym bądź z kółek.

 

Dzień drugi.

  1. „Rysowanie przy muzyce” – reagowanie na umówione sygnały, usprawnianie małej motoryki, podziwianie efektów plastycznych. Rodzic zaprasza do zabawy ruchowej, dziecko wykonuje to, co im podpowiada muzyka: 1. płynna – dziecko maluje w powietrzu fale, łuki; 2. Staccato ( krótkie pojedyncze dźwięki) – dziecko rysuje kropki, koła; 3. Szybka – dziecko rysuje zygzaki. Pomiędzy trzema rodzajami muzyki odtwarzana jest muzyka do biegania. Zabawę należy powtórzyć kilkukrotnie. Następnie rodzic zaprasza dziecko do malowania muzyki. Dziecko wykonuje prace używając farb, kredek bądź pasteli. Słucha tej samej muzyki. Podczas muzyki do biegania odpoczywa, przy muzyce płynnej maluje fale, łuki; staccato – kropki, koła; szybkiej – zygzaki, mazaje. Za każdym razem zmienia kolor. Podziwia efekty plastyczne i próbuje nadać tytuły swoim pracom.

 

  1. „Dziecięca orkiestra” – rozróżnianie dźwięków cichych i głośnych w trakcie zabaw z instrumentami ( oczywiście instrumentem może być wszystko). Rodzic prezentuje zdjęcie orkiestry i pyta: Jaka sytuacja i jakie miejsce są pokazane na zdjęciu?; Co tworzą wszyscy ludzie na tym zdjęciu?; Kim oni są?; Skąd muzycy wiedzą, jak mają grać?; Na ilu instrumentach w orkiestrze gra jeden muzyk?; Kim jest dyrygent?. Dziecko otrzymuje instrument. Rodzic mówi, że będzie dyrygentem. Teraz jest czas, kiedy można nastroić instrumenty, tzn. sprawdzić, czy wydają właściwe dźwięki – dziecko próbuje grać na instrumentach. Rodzic – dyrygent pokazuje dziecku gesty: szeroko rozłożone ręce – głośna muzyka, dłonie złączone – cicha muzyka. Dziecko gra według wskazówek dyrygenta. Dziecko kładzie się na dywanie i słucha dowolnie wybranej muzyki klasycznej w wykonaniu orkiestry symfonicznej.

 

  1. „Co to za instrument?”- utrwalenie wiedzy dotyczącej instrumentów, doskonalenie małej motoryki. Dziecko mówi jakie instrumenty są na karcie, jakie usłyszały ( proszę odtworzyć dzieciom instrumenty znajdujące się na karcie), otacza niebieską linią bądź palcem rysunek przedstawiający instrument, który usłyszało jako pierwszy i jako ostatni.

  1. „Dziwny zegar” – ćwiczenie logopedyczne, włączenie rezonansu nosowego, doskonalenie słuchu mownego. Rodzic prezentuje różne zegary, np. klasyczny budzik, zegar ścienny, zegarek na rękę, zegarek w telefonie. Dziecko słucha dźwięków wydawanych przez zegary.

Dziwny zegar

Ewa Małgorzata Skorek

Zegar na kominie

od lat z tego słynie,

że gdy coś się stanie,

słychać wnet bimbanie:

bimm-bamm. (x 3)

Gdy raz Olek rano

stłukł sobie kolano,

zegar, czy wierzycie,

zaczął zaraz bicie:

bimm-bamm. (x 3)

A gdy małej Zuzi

usiadł bąk na buzi,

to zaraz bimbanie

powiedziało o tym mamie:

bimm-bamm. (x 3)

Kiedy dziadek Klary

zgubił okulary,

to zegar od razu

bimbał bez rozkazu:

bimm-bamm. (x 3)

A kiedy znów babcie

pogubiły kapcie,

to zegar zmartwiony

bił tak niestrudzony:

bimm-bamm. (x 3)

Martwi się rodzina:

– jakaż to przyczyna

zegarowi każe

bimbać według zdarzeń?

Dzisiaj wcześnie rano

fachowca wezwano,

by zegar naprawił,

mechanizm ustawił.

I teraz, kolego,

zegar słynie z tego,

że bimba rodzinie

kwadrans po godzinie:

bimm-bamm. (x 3)

Dzieci naśladują bicie zegara. Głoska m powinna być wymawiana nieco dłużej.

 

Dzień trzeci.

 

  1. Szumiący las” – usprawnianie aparatu mowy, próby wywoływania głoski sz, zachęcanie do wyraźnego mówienia, doskonalenie małej motoryki. Rodzic recytuje wiersz Szumiący las D. Gellner.

 

Kiedyś z tatą

szłam przez las,

a las szumiał

cały czas!

Szumiał,

szumiał,

szumiał,

nic innego las

nie umiał.

Powiedziałam mu

do ucha:

- Przestań szumieć!

Nie posłuchał.

Nie posłuchał.

Nie zrozumiał.

Skąd wiem?

No bo dalej

szumiał!

Rodzic pyta: Jaki dźwięk wydaje las? Dziecko słucha nagrania szumiącego lasu. Wyróżnia leśne dźwięki. Rodzic pokazuje suchą gałązkę, wykonuje nią ruchy, robi to samo z gałązką, na której naklejone są paski bibuły bądź tasiemki, dziecko opowiada o swoich wrażeniach słuchowych. Rodzic daje dziecku lusterko i prosi:  Mów naprzemiennie: i – o, i – o, i – o; Przy ułożeniu ust jak do „i” zacznij syczeć jak wąż, delikatnie unieś język (wargi rozciągnięte, odsłonięte i niezaciśnięte zęby, język za zębami); Przy ułożeniu ust jak do „o” zacznij szumieć jak las (kąciki warg trochę ściągnięte do środka, broda i język uniesione, wypowiadanie głoski „sz”). Na tacy są kawałki krepiny o długości ok. 3 cm. Rodzic prosi dziecko, aby zwinęło kawałki krepiny w kuleczki. Prezentuje tę czynność. Kawałki krepiny zostaną wykorzystane podczas późniejszej zabawy.

 

  1. Leśne dźwięki” – słuchanie opowiadania T. Kruczka i rozmowa na jego temat.

Dzisiaj przed przedszkolem czekał na nas wielki biały autobus. Wszyscy byliśmy bardzo podekscytowani, bo mieliśmy pojechać na wycieczkę do lasu! Do prawdziwej leśniczówki! Było bardzo ciepło i słonecznie, a każde dziecko miało ze sobą plecak z jedzeniem i piciem. Trochę to trwało, zanim wszyscy weszliśmy do autobusu, bo ciągle komuś chciało się pójść do łazienki i pani śmiała się z panem kierowcą, że chyba do wieczora nie ruszymy. Ale wreszcie autobus ruszył, a my wszyscy zaczęliśmy machać na pożegnanie rodzicom! A rodzice też machali do nas. I nagle zrobiło mi się trochę smutno od tych wszystkich pożegnań. – Przecież jedziemy tylko na kilka godzin – szepnął na pocieszenie schowany w kieszeni mojego plecaka szmaciany lis – zobaczysz, w lesie jest bardzo ładnie. To będzie wspaniała przygoda! Tego lisa uszyła mi ciocia. Jest zrobiony z rudego i białego materiału, a oczy ma z guzików. Bardzo go lubię. Specjalnie wziąłem go ze sobą do lasu. Przecież lisy mieszkają w lesie, więc kiedy pani wczoraj powiedziała, że możemy wziąć ze sobą tylko jedną małą zabawkę, od razu o nim pomyślałem. Kiedy dojechaliśmy na miejsce, okazało się, że pan leśniczy mieszka w ślicznym drewnianym domu tuż przy lesie. Najpierw pan leśniczy oprowadził nas po swoim domu, po leśniczówce. Było tam mnóstwo zdjęć i szklane półki z różnymi rodzajami szyszek, i wielkie rogi, które, jak się dowiedzieliśmy, zgubił jeleń, bo jelenie gubią swoje rogi. Było też sporo gablot z owadami, wielkimi żukami i pająkami, a Małgosia się rozpłakała i powiedziała, że się boi pająków i szybko wyszliśmy na zewnątrz. A tam spotkała nas wielka niespodzianka, bo koło domu była zagroda, w której mieszkały leśne zwierzęta. Były tam sarny, lisy, wiewiórki, a nawet sowa i kruki. – Te wszystkie zwierzęta znalazłem ranne w lesie i teraz mieszkają w moim przydomowym szpitalu. Jak wyzdrowieją, wrócą do lasu – powiedział leśniczy, a my nie mogliśmy się napatrzeć na te zwierzęta. – Hej! Hej! Tu jestem – wołał szmaciany lis do swoich prawdziwych lisich kolegów, a oni patrzyli na niego bardzo zaciekawieni. – A teraz pójdziemy do lasu. Pamiętajcie o jednym – powiedział leśniczy – w lesie nie należy krzyczeć. – Dlaczego? – spytał Wojtek. – Bo w lesie mieszka mnóstwo różnych stworzeń – powiedział pan leśniczy – i nie wolno ich niepokoić, a poza tym, jeśli będziecie krzyczeć, to nie usłyszycie, co las ma wam do powiedzenia. – To las mówi? – spytała Zosia. Ale pan leśniczy nie odpowiedział, tylko uśmiechnął się do nas tajemniczo i przyłożył palec do ust na znak, że mamy być cicho. Poszliśmy więc za panem leśniczym do lasu. Szliśmy wąską ścieżką pełną szyszek i igliwia. Wszędzie było pełno bardzo wysokich drzew i bardzo zielonych maleńkich krzaczków. Po chwili okazało się, że nie udaje nam się być całkiem cicho. Wszyscy zaczęliśmy rozmawiać.

– Co to za małe krzaczki? – spytała Tola. – To krzaki jagód – powiedział leśniczy – za kilka miesięcy będzie tu całe mnóstwo pysznych jagód. A jeszcze później pojawią się grzyby.

– Lubię jagody – powiedział Maciej – a najbardziej zupę jagodową. Ojej, nagle zachciało mi się zupy jagodowej! – Na to trzeba jeszcze poczekać – zaśmiała się pani woźna, która także pojechała z nami na wycieczkę. – A teraz może posłuchamy, co ma nam las do powiedzenia – szepnął leśniczy i zaprowadził nas na małą polankę, gdzie stały ławki zrobione z drewna.

– Proszę! Musicie być zupełnie, ale to zupełnie cicho – szepnął – jak Indianie na podchodach. Wiecie co? Wcale nie jest łatwo siedzieć cicho!

Zawsze się chce coś powiedzieć, o coś spytać. Zwykle jak się siedzi cicho, to szybko zaczyna się strasznie nudzić, bo nic się nie dzieje. Ale tu w lesie było zupełnie inaczej. Działo się bardzo dużo. Kiedy tylko przestaliśmy rozmawiać, usłyszeliśmy, że tak naprawdę w lesie jest bardzo głośno. – Pi, pi! Pi, pi! Tril! Tril! Ti, tu! Ti, tu! – śpiewały ptaki w koronach drzew. – Jeść! Jeść! Daj! Daj! Mama! Mama! Mama! – krzyczały z całych sił, po ptasiemu, pisklęta w gniazdach. – Już lecę! Już lecę! Już lecę! – odpowiadali ptasi rodzice. Zanosili jedzenie do gniazd, karmili pisklęta i odlatywali.

– Jeść! Jeść! – znowu zaczynały wołać ciągle głodne ptasie dzieci. A owady? Te też nie były cicho! – Bzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzuuu – zabuczał olbrzymi żuk, przysiadł na pobliskim pniu i natychmiast poleciał dalej. – Bzzzzzu! Grał jak na trąbce! Bzyczały też komary i pszczoły. – Puk! Stuk! Puk! – uderzył w drzewo dzięcioł. – Stuk! Stuk! Stuk!

– Cisza! Cisza! – wrzasnęła sójka. – Bądźcie cicho! – Tak! Cisza! Cisza! – zawtórowała jej druga. I tak zaczęły się nawzajem uciszać, że aż uszy od tego bolały. Nagle delikatnie zaszumiały i zadrżały listki na pobliskich krzewach. – Co to? – spytałem cicho pana leśniczego, bo nagle z oddali zaczął dochodzić do nas jakiś głośny szum. Szum przybliżał się powoli i stawał się coraz głośniejszy i głośniejszy. Aż trochę straszny. – To wiatr śpiewa w koronach drzew – powiedział leśniczy – to podmuch wiatru, popatrzcie w górę. I rzeczywiście, drzewa pochyliły się dostojnie, kiedy wiatr zaszumiał w ich koronach. – Pac! Pac! Pac! – uderzyły o ziemię spadające szyszki. – Czas wracać! – powiedział pan leśniczy. – Ten wiatr pewnie zwiastuje pierwszą letnią burzę. Trzeba zdążyć do autobusu przed deszczem. Kiedy doszliśmy do leśniczówki, na ziemię zaczęły spadać pierwsze duże krople deszczu. Las przycichł, a w oddali usłyszeliśmy pomruk grzmotu! – Wsiadajcie szybko do autobusu – powiedziała pani – nie ma co moknąć. Pomachaliśmy na pożegnanie leśniczemu i ruszyliśmy z powrotem.

– I co, dzieci – powiedziała pani – w lesie jednak dużo można usłyszeć? Podobało się wam?

– Bardzo – odpowiedzieliśmy – ale tak trochę ciszej niż zwykle. Wszyscy byliśmy bardzo senni.

– A widzi pani – powiedziała pani woźna – mówiłam, że po takiej wycieczce nasze dzieci zasną w powrotnej drodze. Miała rację, prawie wszyscy zasnęliśmy zmęczeni po tej wyprawie. Nawet pomruki burzy nie mogły nas obudzić. Tylko pluszowy lis spoglądał przez okno i marzył, że mieszka w wielkim lesie wraz z innymi prawdziwymi lisami. Gdy szum lasu chcesz usłyszeć i śpiew ptaków z gardeł wielu, trzeba najpierw dbać o ciszę, więc nic nie mów, przyjacielu.

Rozmowa na temat tekstu. Rodzic pyta: Na jaką wycieczkę wybrały się dzieci?; Kto ugościł dzieci w swoim domu?; Czym zajmuje się leśniczy?; Jakie zwierzęta mieszkały w przydomowym szpitaliku?; Z jakiego powodu tam były?; Czyje odgłosy można usłyszeć w lesie?; Jak myślisz, co chcą do siebie powiedzieć zwierzęta?; Umiesz je naśladować?; Co w lesie można usłyszeć oprócz zwierząt?; Jaki zwierzak towarzyszył Tomkowi?; Możesz o nim opowiedzieć?.

 

  1. „Wiatr, deszcz, ulewa” – zabawa ruchowa. Eksperymentowanie z dźwiękiem, rozwijanie wyobraźni muzycznej. Rodzic daje dziecku torebkę foliową i gazetę. Dziecko porusza się do dowolnie wybranej muzyki. Na hasło: Deszcz dziecko, trzymając w jednej ręce gazetę, palcami drugiej dłoni wystukuje deszcz (rodzic może sugerować siłę deszczu: Delikatnie kropi; Ciężkie krople spadają do kałuży), na hasło: Wiatr dziecko szeleści torebką foliową, na hasło: Ulewa – odgłosy tworzą obie grupy naraz.

 

  1. „W lesie”– naklejanie na gałęziach drzew liści z kuleczek krepiny, liczenie zwierząt na obrazku.

 

 

Dzień czwarty.

 

  1. Jestem muzykantem” – zabawa ze śpiewem, doskonalenie artykulacji poprzez śpiewanie zgłosek dźwiękonaśladowczych.

 

Jestem muzykantem-konszabelantem,

my muzykanci-konszabelanci.

Ja umiem grać, my umiemy grać.

– A na czym? – Na pianinie.

A pianino, i no, i no, a pianino, i no, i no,

a pianino, i no, i no, a pianino, bęc!

Inne propozycje: na puzonie, onie, onie; na bębenku: bum ta-ra-ra; na flecie: fiju, fiju; na trąbce: tru, tu, tu, tu; na kołatce: kle, le, le, le.

 

  1. „Kwiatki na łące”- Dziecko dowolnie tańczy do granej muzyki, na odpowiedni sygnał (np. bęc) podnosi kwiatek do ręki z dywanu. Czynność powtarzamy, aż wszystkie kwiatki z dywanu zostaną pozbierane przez dziecko.

 

  1. Zabawa relaksująca „Rosną sobie kwiatki”

Dziecko kuca (jest nasionkiem) w rytm granej „rosnącej” muzyki, dziecko powoli wstaje, prostuje  ręce (rośnie mu łodyga), później otwiera dłonie i jest pięknym, rozkwitniętym kwiatkiem.

4.,,Dyktando rytmiczne” – ZIELONY, CZERWONY, ŻÓŁTY.
Przebieg: Rodzic ustala z dzieckiem sposób zabawy, układa podany rytm na dywanie dziecko odtwarza go ruchem.
ZIELONY – uderzanie dłońmi o kolana
CZERWONY – podskok
ŻÓLTY – tupanie w miejscu

Dzień piąty.

  1. Piosenka „ Skaczące Nutki”- muzyka Barbara Kolago, słowa Dorota Gellner.

Prezentacja i omówienie nut, klucza wiolinowego oraz pięciolinii. ( odsyłam do strony :  https://www.kursnamuzyke.pl/szkola-podstawowa/muzyka-w-1-3/zapis-nutowy/nuty

https://pl.wikibooks.org/wiki/Podstawy_teorii_muzyki/Warto%C5%9Bci_nut (po naciśnięciu na zdjęcia nuty wyświetlą się w większym rozmiarze)

 

 

Do przedszkola wpadły nutki,
wszystkie miały czarne butki,
czarne szelki i czapeczki
i skakały jak piłeczki.

ref: Ta wysoko, tamta nisko,
ta z plecakiem, ta z walizką.
Roztańczone nutki trzy: do, re, mi, nutki trzy.

Poprosiły o mieszkanie
w dużym, czarnym fortepianie,
i biegały i skakały
po klawiszach czarno-białych.

ref: Ta wysoko…

Nawet na leżakowaniu,
przeszkadzały dzieciom w spaniu
i skakały po kocykach
w czarnych szelkach i bucikach.
  1. „Zabawy na pięciolinii”- Rozwijanie umiejętności przeliczania przedmiotów w zakresie dostępnym dziecku w aspekcie porządkowym. Dziecko umieszcza nakrętki- nuty na pięciolinii pod dyktando rodzica; przelicza linie w aspekcie porządkowym.
    Rodzic proponuje zabawę w komponowanie muzyki, dziecko otrzymuje swoją pięciolinię i zestaw 6 nutek ( nakrętek). Rodzic czyta wiersz, a zadaniem dziecka jest umieszczanie nutek zgodnie z jego treścią.

„Skaczące nutki” A. Bober

 

Pierwsza nutka, na pierwszej linii się ustawiła.
Druga nutka, na drugą linię wskoczyła.
Trzecia nutka, na trzeciej linii usiadła,
Czwarta nutka, na czwartą linie się wkradła.
Piąta nutka, na piąta linię się wspięła,
A szósta nutka nad liniami zasnęła.

  1. „Klucz wiolinowy i nutki”- Ćwiczenia grafomotoryczne- rysowanie po śladzie.
  2. Zabawa relaksacyjna pt. „Spacer”.
    Wyruszamy na drogę (uderzamy dłońmi płasko o uda, naśladując odgłosy chodzenia – 10s.) Teraz trochę pobiegniemy (szybciej uderzamy). Wyprzedza nas jeździec na koniu (wyklepujemy rytm galopującego konia). Przechodzimy przez most (bijemy pięściami w pierś). Na brzegu lasu widzimy sarenkę, skradamy się po cichutku, żeby jej nie spłoszyć (czubkami palców dotykamy ud). Zaczyna wiać wiatr, silniejszy huragan (wydmuchujemy powietrze, naśladując gwizd wiatru). Sarenka ucieka wielkimi skokami (uderzamy mocno dłońmi w uda). Wracamy powoli do domu, niektórzy są zmęczeni i wloką się na końcu, szurając nogami (dłonie udają wolne kroki).

Wrażenia i uczucia

Cele ogólne:

-kształtowanie umiejętności nazywania własnych emocji i uczuć;

-kształtowanie umiejętności radzenia sobie z emocjami w sposób społecznie akceptowalny;

-wdrażanie do umiejętności niwelowania strachu przed ciemnością;

-kształtowanie ekspresji ruchowej i poczucia rytmu;

-wyzwalanie kreatywności twórczej.

 

PONIEDZIAŁEK

  1. Co mówi lusterko?

Siadamy z dzieckiem przy lusterku i próbujemy stworzyć miny odpowiadające podanym emocjom. Dalej możemy poprosić dziecko by odgadywało emocje z min prezentowanych przez rodzica i odwrotnie.

  1. Jak się czułeś/aś gdy?

Rozmawiamy z dzieckiem o sytuacjach które wyzwalały w nich określone emocje.

Czy pamiętasz kiedy ostatnio byłeś/aś zaskoczona? Co się wtedy działo?

Jeśli dziecko nie jest w stanie sobie przypomnieć takiego zdarzenia, można wrócić do wydarzenia z Waszego życia.

Pamiętasz ostatni raz kiedy dostałeś/aś zabawkę? Co wtedy czułeś/aś? Czy coś cię zaskoczyło?

 

WTOREK

  1. Piosenka o beksie

Czeka nas dzisiaj nie lada gradka,

Bo w tej piosence będzie zagadka:

Jak się nazywa osoba, która

Płacze, jak ciemna chmura?




Płacze, gdy każą umyć ci szyję.

Płacze, gdy chudnie; płacze, gdy tyje.

Płacze, gdy zrobi w zeszycie kleksa.

Jak się nazywa? Beksa!

Beksa, to jest taka dama,

Co bez przerwy robi dramat.

Zawsze nie tak, zawsze źle,

Beksa ciągle mówi be.




Beksa, to jest taka pani,

Co się nie uśmiechnie za nic.

Nie ma mowy, nie ma nie,

Beksa ciągle mówi be.




Czeka nas dzisiaj trudne zadanie:

Jak wygnać z beksy to jej płakanie?

Jaką tu radę znaleźć dla beksy?

Uśmiech tu jest najlepszy.




Bekso, spróbuj, a zobaczysz,

Ile uśmiech w życiu znaczy.

Tylko ten się czuje źle,

Kto bez przerwy mówi be.

Bekso, nie rób takiej miny,

Bo się w końcu obrazimy!

Bekso, tak prosimy cię:

Przestań wreszcie mówić be!

Beksa, to jest taka dama...




Beksa! Beksa!

Beksa! Beksa! Beeeksa!

Beksa, to jest taka dama...

Bekso, nie rób takiej miny...




Przestań wreszcie mówić be! (3x)

 

Pytania do piosenki:

O kim jest ta piosenka? Co robi beksa?

Dlaczego płaczemy? Czy płacz jest nam potrzebny?

Jak pociesza cię mama kiedy płaczesz? A jak tata?

Jak można pocieszyć kogoś kto płacze?

 

  1. Zachęcamy do wspólnego przygotowania deszczowego kija, instrumentu imitującego odgłos tego zjawiska atmosferycznego.

 

ŚRODA

  1. Szukamy ciemności

Prosimy dziecko by rozejrzało się po domu i znalazło najciemniejsze miejsca. Pytamy dziecka czy boi się ciemności.

  1. Wiersz o ciemnym pokoju

 

Ciemnego pokoju nie trzeba się bać

Ewa Szelburg-Zarembina

Ciemnego pokoju nie trzeba się bać,

bo w ciemnym pokoju czar może się stać…

Ach! W ciemnym pokoju, powiadam wam, dzieci,

lampa Aladyna czasem się świeci…

Ach! W ciemnym pokoju wśród łóżka poduszek

spoczywa z rodzeństwem sam Tomcio Paluszek…

Ach! W ciemnym pokoju podobno na pewno

zobaczyć się można ze Śpiąca Królewną…

Ach! W ciemnym pokoju Kot, co palił fajkę,

opowiedzieć gotów najciekawszą bajkę,

a wysoka czapla chodzi wciąż po desce

i pyta się dzieci: Czy powiedzieć jeszcze?

 

Po przeczytaniu tekstu proszę zapytać dzieci:

Dlaczego ciemnego pokoju nie trzeba się bać? Jakie postaci z bajek możemy sobie wtedy wymyślić? Co wy widzicie, gdy jesteście w ciemnym pokoju? Czy potworów trzeba się bać?

 

  1. Stwórz własnego potwora.

Dzieci mogą stworzyć swoje potworki w aplikacji Monster Maker do ściągnięcia za darmo z Google Play:

W grze przeglądarkowej na portalu NewGrounds (może nie działać bez potrzebnych wtyczek)

https://www.newgrounds.com/portal/view/742766

 

Lub tradycyjnie w formie plastycznej 🙂

 

CZWARTEK

  1. Zabawa poprawiająca koordynacje i wyczucie rytmu

Będziemy potrzebować obręczy, bębenka, pałeczki i zwinnych kończyn by odtworzyć układ pokazany na filmiku poniżej.

  1. Zabawa „Figurki” – dziecko biega w możliwe wolnej przestrzenie w rytm muzyki, po zatrzymaniu nagrania rodzic mówi „Figurki, figurki zamieniacie się w… – tutaj pada nazwa przedmiotu, zwierzęcia lub rośliny, w zależności od wyobraźni rodzica. Zadaniem dziecka jest przybranie wymyślonej pozy i zastygnięcie w bezruchu na kilka sekund. Po chwili rodzic ponownie włącza muzykę, a dziecko biega dalej.

 

PIĄTEK

  1. Pani Jola pozdrawia Biedroneczki i przesyła im nagranie stworzone przez Warszawską Operę Kameralną o dyrygencie i piosenkę Ekologiczne Reggae

  1. „Teraz czuję, jak pada deszcz” – malowanie w rytm muzyki Fryderyka Chopina Preludium deszczowe op. 28 nr 15.

Dzieci siadają przy stolikach, na których leżą farby plakatowe, woda w kubeczku, gruby pędzel.

Rodzic włącza utwór Fryderyka Chopina Preludium deszczowe. Mówi, że ten utwór opowiada o padającym deszczu. Dziecko palcami w powietrzu maluje do usłyszanego rytmu padający deszcz. W czasie powtórnego słuchania maluje już farbami po kartce. Dostosowuje dotknięcia pędzla do tempa

i natężenia utworu. Gdy utwór grany jest głośniej, dziecko mocniej przyciskaja pędzel do kartki.

Dziecko tworzy swoje deszczowe obrazy, cały czas słuchając Preludium deszczowego.

Propozycje aktywności na stronę internetową

11-15 maja 2020r

 

Cele:

  • Poznanie instrumentów muzycznych
  • Poznanie litery H, h ,
  • doskonalenie percepcji wzrokowej i zdolności grafomotorycznych
  • Rozwijanie ekspresji muzycznej i ruchowej
  • Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej

 

 

,,W krainie muzyki’’

Witamy wszystkich w nowym tygodniu i zachęcamy od rozpoczynania dnia rozgrzewką

,, z Lulisią i Lulilulisiami,, 

 

Poniżej znajduje się film z instrumentami muzycznymi. 

 Kilki z nich to instrumenty używane w dawnych czasach.  Czy pamiętacie ich nazwy?

Przypomnijcie sobie zatem wygląd i dźwięk:

 

Czy potraficie też podzielić nazwy instrumentów na sylaby? Spróbujmy razem 😊

Gitara  ->   Gi-ta–ra

Harfa ->  Har-fa

Kastaniety ->   Ka-sta-nie-ty

Marakasy  ->   Ma-ra-ka-sy

Tamburyn ->   Tam-bu-ryn

Janczary ->   Jan-cza-ry

Kontrabas  ->   Kon-tra-bas

Saksofon ->   Sak-so-fon

Skrzypce ->   Skrzyp-ce

Flet ->   Flet

Bębenek ->   Bę-be-nek

Gitara ->   Gi-ta-ra

Wiolonczela ->   Wio-lon-cze-la

Puzon ->   Pu-zon

Mandolina ->   Man-do-li-na

Trąbka ->   Trąb-ka

 

Czy posiadacie w domu któryś z instrumentów ?

Może wspólnie z rodzicami pomuzykujecie w domu ?

Jeśli nie macie takich instrumentów nie martwcie się, możemy wykonać je sami.

Zachęcamy do wykonania wybranego instrumentu muzycznego korzystając z tego co mamy w domu

 

Materiały i przybory:

 

opakowanie po wyciąganych chusteczkach higienicznych

kolorowy samoprzylepny papier

nożyczki

kilka gumek recepturek

kawałek grubego kartony [np. z pudła]

czarny marker

taśma samoklejąca

 

 

 

Wykonanie

  1. Brzegi opakowania po chusteczkach higienicznych zabezpieczamy taśmą klejącą. Z kolorowego papieru samoklejącego wycinamy dowolne kształty i oklejamy pudło rezonansowe gitary.

  1. Zakładamy gumki recepturki, tak by były dość mocno naprężone.

  1. Z grubego kartonu wycinamy gryf do gitary. Markerem rysujemy struny wraz z ich mocowaniem oraz progi.
  2. Przy pomocy taśmy klejącej mocujemy gryf gitary. Warto jednym fragmentem taśmy samoprzylepnej przykleić wszystkie gumki recepturki- nie będą się wtedy tak łatwo przemieszczały a przy przypadkowym pęknięciu gumka nie wystrzeli.

Gitara jest gotowa. Teraz można poszaleć w rytmie ulubionej muzyki!

 

 

Materiały i przybory:

plastikowa pokrywka np. z opakowania po herbatce dla dzieci

nożyk do tapet lub bardzo ostry nożyk kuchenny

drucik kreatywny

nożyczki

dzwoneczki

 naklejki

 

  1. W plastikowej pokrywce wycinamy otwór dzięki któremu dziecku będzie wygodnie trzymać tamburyno. Na brzegach pokrywki robimy niewielkie otwory, które posłużą do mocowania dzwoneczków.
  2. Z drucika kreatywnego odcinamy 5 około 3 cm odcinków. Przez otwory zrobione w brzegach pokrywki przewlekamy druciki, nawlekamy na nie kolejne dzwoneczek a następnie zaginamy.
  3. Wszystkie końce drucików kreatywnych zaginamy pod brzeg pokrywki.
  4. Tamburyno jest gotowe! Możemy je jeszcze ozdobić umieszczając z jednej strony piankowe naklejki.

Zapraszamy do zabawy przy muzyce ale najpierw dokładnie pooglądajmy tamburyno!

Tamburyno to inaczej bębenek baskijski lub tamburyn – jest to instrument perkusyjny z grupy membranofonów o nieokreślonej wysokości dźwięku. Gra się na nim uderzając lub potrząsając całym instrumentem.

 

Po inspiracje zapraszamy na stronę:

www.ekodziecko.com

 

Zapraszamy także do poznania nowej piosenki z pokazywaniem

Miejmy nadzieję, że niedługo się wspólnie spotkamy i ją  zaśpiewamy

 

,, W naszym przedszkolu.. ‘’

1. W naszym przedszkolu pełno muzyki jest,

są instrumenty, o których mało wiesz.

Nasze ręce klaszczą tak: x x x

To jest muzyka, która bardzo cieszy nas.

2. W naszym przedszkolu pełno muzyki jest,

są instrumenty, o których mało wiesz.

Nasze nogi tupią tak: x x x

To jest muzyka, która bardzo cieszy nas.

3. W naszym przedszkolu pełno muzyki jest,

są instrumenty, o których mało wiesz.

Nasze brzuchy grają tak: x x x 

to jest muzyka, która bardzo cieszy nas.

4. W naszym przedszkolu pełno muzyki jest,

są instrumenty, o których mało wiesz.

Nasze buzie śmieją się tak : x x x

To jest muzyka, która bardzo cieszy nas.

Drogi rodzicu poniżej znajduje się opowiadanie Pani Muzyki. Zachęcamy do przeczytania dziecku

 

„Czasem  słońce czasem deszcz”

(K. Szczerbakowska – Biniszewska )

Dawno, dawno temu w Krainie Muzyki żyli szczęśliwi mieszkańcy. Codziennie świeciło słońce, wszędzie rosły nutki. A każdy mieszkaniec krainy grał na instrumencie, śpiewał i tańczył. Nawet psy zamiast szczekać gwizdały. Wszystkim żyło się miło, więc w Krainie Muzyki brzmiały same wesołe melodie. Do czasu! Pewnego dnia do wesołej Krainy przybyła smutna wróżka Kropelka. Pozazdrościła mieszkańcom szczęścia i wesołości, zrzuciła na cała krainę deszcz. Padał wiele dni i nocy, przez co nutki nie rosły już tak szybko, a mieszkańcy byli bardzo smutni. Zaczęli też grać smutne melodie. Na szczęście o smutnym losie muzyków usłyszała dobra wróżka- Pani Muzyka. Swoimi wesołymi czarami złagodziła smutne zaklęcie wróżki Kropelki. Od tej pory w Krainie Muzyki czasem świeci słońce, a czasem pada deszcz.

 

Pytania pomocnicze do treści opowiadania:

– jak nazywa się miejsce, o którym czytałam?

– dlaczego jej mieszkańcy na początku byli bardzo szczęśliwi?

– kto odwiedził Krainę Muzyki?

– jak dziś jest w Krainie Muzyki?

 

W tym tygodniu poznamy też literkę  H  

,, H jak hak’’

Spróbuj odnaleźć poznaną literkę na ilustracji

,,Plac Zabaw,,  KP cz.4 str. 17

181528_Plac_zabaw_Pieciolatek_Cz.4_Karty_pracy_10-18

Zachęcamy też do wykonania innych kart pracy w celu utrwalenia poznanej literki oraz instrumentów muzycznych

,,Plac Zabaw,,  KP cz.4 str. 14-19

 

Czy już pamiętasz jak wygląda ,, H ‘’ ?

Zapraszamy do ozdobienia jej dowolną techniką plastyczną

 

 

 

Zabawy dla całej rodziny

 

,,Skąd pochodzi dźwięk ?’’- jedna osoba wydaje dźwięk po cichu lub używa do tego brzęczącego przedmiotu  (np. klucze) a pozostałe osoby (z zamkniętymi oczami) próbują odszukać tą osobę.

,, Mój rytm’’- wystukiwanie rytmu a następnie powtarzanie go przez pozostałe osoby

,, Który instrument zniknął? – rodzic wykłada kilka instrumentów muzycznych na środek dywanu, dziecko zapamiętuje je. Następnie prosi dziecko by zamknęło oczy a sam chowa jeden z instrumentów. Zadaniem dziecka jest odgadnięcie, który z instrumentów został schowany. W kolejnych etapach można chować coraz więcej przedmiotów.

„Instrumenty wokół nas” – zabawa muzyczna, wydobywanie muzyki z przedmiotów codziennego użytku. 

„Namalujemy muzykę!” – malowanie swobodnie farbami, wykorzystując wszystkie palce i całe dłonie, podczas słuchania muzyki relaksacyjnej

 

 

Na koniec zapraszamy do obejrzenia bajek 

Muzyczne Przygody Matyldy

 

Muzyczne bajki Frederic Chopin Musical Moments Woody Woodpecker

 

 

Życzymy miłego tygodnia

I pozdrawiamy 🙂

W krainie muzyki

 

Cele ogólne:  

  • Rozwijanie zainteresowań grą na instrumentach.  
  • Stwarzanie warunków do zdobywania wiedzy dotyczącej muzyki.
  • Przygotowywanie dziecka do roli świadomego odbiorcy muzyki.

 

DZIEŃ 1

Muzyka towarzyszy nam niemal codziennie. Słuchamy jej w drodze do szkoły, pracy czy na spotkanie. Jedni uwielbiają przy niej odpoczywać i relaksować się, inni chętnie słuchają jej w trakcie pracy. Wpływ muzyki na nasze codzienne życie jest ogromny. Słuchanie muzyki przy wykonywaniu ćwiczeń poprawia naszą sprawność fizyczną. Bicie twojego serca zmienia się i naśladuje muzykę, której aktualnie słuchasz. Kwiaty mogą rosnąć szybciej, kiedy słuchają muzyki zwłaszcza muzyki klasycznej. Rodzaj słuchanej przez ciebie muzyki wpływa na sposób postrzegania przez ciebie świata.

Zagadki muzyczne:

  1. Który instrument nie ma strun?

– gitara

– skrzypce

–  wiolonczela

–  flet

  1. W który z tych instrumentów uderzamy pałeczkami?

– trąbka

– bęben

– fortepian

–  skrzypce

  1. Który instrument jest zazwyczaj wykonany z drewna?

– trąbka

– flet

– puzon

– skrzypce

  1. Który z tych instrumentów jest największy?

– skrzypce

– gitara

– flet

– trąbka

  1. W którym instrumencie są klawisze?

– akordeon

– gitara

– flet

  1. Jaki instrument najtrudniej byłoby wziąć na wycieczkę?

– harmonijkę

– skrzypce

– fortepian

– trąbkę

  1. Na którym instrumencie nie da się jednocześnie grać i śpiewać?

– na gitarze

– na puzonie

– na fortepianie

– na akordeonie

  1. Który z tych instrumentów ma najwięcej strun?

– skrzypce

– gitara

– harfa

– wiolonczela

 

DZIEŃ 2

Gorąco polecamy ćwiczenia wspomagające naukę czytania poprzez zabawę.

 

DZIEŃ 3

Kilka przykładowych ćwiczeń z zakresu matematyki

Zapraszamy też do wejścia w link poniżej, który przeniesie Państwa na stronę gdzie czeka na dzieci kolejne akywności matematyczne:

http://pisupisu.pl/przedszkole/przesun-ksztalt

 

DZIEŃ 4

Wykonaj swój własny instrument muzyczny

 

DZIEŃ 5

Gimnastyka buzi i języka. Nie zapominajmy o starannych ćwiczeniach aby pięknie mówić.

 

 

Warzywa i owoce na talerzu

Dziecko utrwali wiedzę na temat zdrowego odżywiania. Rozpozna i nazwie wybrane warzywa i owoce. Pozna literę „P”, „p” oraz utrwali poznane już litery. Poćwiczy pisanie, czytanie oraz aktywne słuchanie dzięki udostępnionym słuchowiskom, bajkom i filmom. Rozwiąże proste zadania matematyczne, przeliczy, porówna i uporządkuje zbiory. Utrwali poznane cyfry oraz poćwiczy logiczne myślenie, spostrzegawczość i umiejętność przeliczania. Dziecko przeprowadzi wspólnie z rodzicem proste eksperymenty. Nauczy się lub posłucha kilku tematycznych piosenek oraz pozna lub utrwali słownictwo w języku obcym. Będzie miało również możliwość stworzenia prac plastycznych i technicznych, rozwiązywania łamigłówek i quizów tematycznych związanych z tematyką warzyw i owoców.

Scenariusz zajęć

Karty pracy

Obejrzyj film

Powtórz litery  

Sprawdź swoją pamięć

Zagraj, pokoloruj, zgadnij

Rozwiąż zagadki

Obejrzyj program telewizyjny

Policz, oblicz, porównaj

Matematyczne łamigłówki

Zrób to sam

WF w domu

Śpiewaj z innymi  

Obejrzyj i opowiedz

Zapamiętaj i zrób wspólnie z rodzicem

Posłuchaj audycji radiowej

Poćwicz angielski

Inspiracje