Propozycje aktywności na 18.05-22.05.2020r.

Uncategorized

Zapraszamy do wejścia na wpis, gdzie przygotowaliśmy dla Państwa propozycje aktywności dla dzieci. Po wejściu na ten wpis powinni Państwo widzieć przyciski odpowiadające poszczególnym grupom.

Na początek jednak parę ogólnych informacji i propozycji:

Od 20 kwietnia nastąpiło poluzowanie części ograniczeń związanych z epidemią koronawirusa. To pierwszy etap zmniejszania restrykcji. Pamiętajmy o zachowaniu dystansu, zasadach higieny i obowiązku noszenia maseczek ochronnych.

      Decyzja o przejściu do kolejnego etapu zostanie podjęta po spełnieniu niezbędnych warunków:
 – analiza przyrostu zachorowań,
 – wydajność służby zdrowia,
 – realizacja wytycznych sanitarnych.

 

POLECANA KSIĄŻECZKA DO DARMOWEGO POBRANIA – jak rozmawiać o…

https://www.medexpress.pl/uploads/files/20200315-121750-dzieci-koronawirus-poradnik.pdf

 

„Wesoła Nauka” w TVP2 – pasmo dla najmłodszych

30.03.2020

Ofertę dla najmłodszych widzów, ich rodziców oraz nauczycieli edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej wspólnie z Ministerstwem Edukacji Narodowej przygotował kanał TVP2. Już od dziś, 30 marca br. rusza pasmo „Wesoła Nauka”. Serdecznie zapraszamy do oglądania od godz. 11:05!

Codziennie od poniedziałku do piątku

Od dziś, każdego dnia od poniedziałku do piątku, po zakończeniu programu „Pytanie na śniadanie”, po godz. 11:05 na antenie TVP2 pojawi się nowy cykl edukacyjny. Jest on skierowany do przedszkolaków i dzieci z klas I-III szkoły podstawowej, a także ich rodziców i nauczycieli.

Program „Wesoła Nauka”

„Wesoła Nauka” to trwające po 30 minut pasjonujące zajęcia dla najmłodszych. Prowadzący Robert El Gendy wraz z nauczycielami, rodzicami, youtuberami i gwiazdami telewizji poprowadzą dzieci przez fascynujący świat nauki. Zobaczymy zaskakujące eksperymenty i intrygujące doświadczenia naukowe, a także kreatywne gry i zabawy. Nie zabraknie zajęć sportowych, prac twórczych i muzyki z największymi gwiazdami w roli domowych nauczycieli.

Program „Wielkie Dzieła Małych Rąk”

„Wielkie Dzieła Małych Rąk” to magazyn tworzony we współpracy z ekspertami Ministerstwa Edukacji Narodowej. Realizuje on podstawę programową i wykorzystuje materiały edukacyjne opracowane przez ministerstwo. To nowatorskie podejście do edukacji obejmujące takie dziedziny jak: matematyka, język polski, przyroda, języki obce, a także zajęcia ruchowe i naukę przez zabawę. Prowadzącą i autorką programu jest ekspert MEN ds. edukacji dzieci młodszych, Dorota Dziamska.

 

Departament Informacji i Promocji
Ministerstwo Edukacji Narodowej

(źródło: gov.pl)

POLECAMY  „Wiersz dla dzieciaków” Artur Barciś:)

https://www.facebook.com/barcislandia/videos/138934830894318/

 

POLSKIE RADIO DZIECIOM

https://www.polskieradio.pl/18,Polskie-Radio-Dzieciom

Kiedy przychodzi taki moment dla dzieci i rodziców, że szkoły i przedszkola są zamknięte, warto pamiętać, że cyfrowe Polskie Radio Dzieciom nadaje w ciągu tygodnia ponad 100 premierowych audycji specjalnie dla dzieci.Audycje edukacyjne, muzyczne, sportowe przez całą dobę w PRDFoto: Shutterstock

Już od 7.00 do 10.00 w audycji „Poranek” dziennikarze tej całodobowej stacji budzą dzieci lepiej niż budzik, kogut czy wiadro wody. Wspólnie z młodymi słuchaczami dzwoniącymi do studia, sprawdzają jak żyją mrówki, ile książek jest w bibliotece i który pociąg na świecie jest najdłuższy.

W kąciku „Warsztat małego artysty” od poniedziałku do piątku o 9.30 dzieci dowiadują się jak przygotować makietę, z czego zrobić papierową rakietę i jak przy użyciu kolorowego papieru wykonać fale podobne do morskich.

Okazją do wsłuchania się w otaczające dźwięki jest audycja „Muzyczne podróże” w której młodzi słuchacze poznają bliskie i dalekie kraje, ich zwyczaje i muzykę, a także typowe dla danego regionu instrumenty. Daria Druzgała – autorka audycji, zaprasza do studia gwiazdy i młodych artystów.

W audycji „Rytmika” o 10.30 od poniedziałku do piątku, Martyna Sojka zasiada do fortepianu i w towarzystwie dzieci odbywa muzyczną lekcję pełną dźwięków. Zajęcia te mają charakter nie tylko muzyczny, ale także edukacyjny. Wszystkie odcinki tej audycji nagrywane są w Teatrze Polskiego Radia więc słuchać je można w doskonałej jakości dźwiękowej.

Lekcje języków obcych, nauka rysunku, eksperymenty, bezpieczeństwo

Narysuj lusterko ze Stworkiem Potworkiem

Jak za pomocą dwóch jajek, większego i mniejszego oraz patyczka do lodów i niebieskiej smugi, narysować przedmiot w którym możemy zobaczyć swoje oblicze.

Miłośników rysunku i animacji powinna zainteresować audycja, w której „Stworek Potworek” nadając ze swojej artystycznej pracowni, podpowiada jak prostymi figurami geometrycznymi narysować ciekawe obiekty, pojazdy czy elementy przyrody. Podpowiedzią jak to robić są animacje graficzne, czyli krótkie rysunkowe filmy, zamieszczane na stronie Polskiego Radia Dzieciom po zakończeniu audycji. To propozycja na każdą środę o 11.45.

Od poniedziałku do piątku o 15.30 słuchając audycji „Słowo do słowa” można wraz z Panią Literką gimnastykować buzię, nauczyć się poprawnego języka polskiego, a także trenować wymawianie trudnych głosek i łamańców językowych.

Odkrycia, eksperymenty, badania i obserwacje prowadzone na antenie, stają się inspiracją dla młodych słuchaczy w każdy wtorek i czwartek o 16.45. Słuchając „Małych naukowców”, w domowym zaciszu dzieci mogą zrobić eksperyment zaproponowany w studiu i dokonać własnych obserwacji, by jeszcze lepiej zrozumieć fizykę, chemię, matematykę i astronomię.

Dzieci interesujące się oszczędzaniem czy ekonomią także znajdą coś dla siebie. W poniedziałki i środy o 17.15 w audycji „Skarbonka” dowiedzą się m.in., co to są: odsetki, koszty, zarobki czy oszczędności. We wtorki o tej samej godzinie znani dzieciom Kulfon i żaba Monika wraz z policjantem, w audycji „Bezpieczny maluch”, opowiadają  jak należy bezpiecznie zachowywać się w różnych miejscach publicznych.

Jak wirusolog łapie wirusy, żeby je zbadać?

Odpowiedzi na trudne pytania tj. gdzie rośnie pieprz, gdzie zimują raki, czy da się przewrócić hełm na lewą stronę oraz co było pierwsze jajko czy kura, można znaleźć słuchając „Mini Eureki” w środy o 17.15. W tej audycji Artur Wolski udowadnia jak ciekawa może być fizyka, chemia i matematyka, i że każde trudne pytanie może być początkiem wielkiej przygody!

Bajkowy świat i kołysanki do snu bez reklam

Polskie Radio Dzieciom wspiera rozwój wyobraźni u dzieci. Niektóre audycje przenoszą najmłodszych słuchaczy w niezwykły świat w towarzystwie prawdziwie bajkowych postaci m.in. Misia MichasiaSmoka Adasia, Królika Filipa, Lwa Leopolda Grzywy, Detektywa Maurycego Śladka, Kaczki Siłaczki i Kucharza Bulgota. Te propozycje usłyszeć można od poniedziałku do piątku od 11.00 do 12.00 i od 18.00 do 19.00 oraz w sobotę od 16.00 do 17.00.

A gdy po całym dniu pełnym wrażeń zaczyna się pora snu, Polskie Radio Dzieciom proponuje kołysanki, opowiadania i legendy. O 19.00 w „Wieczornych pogaduchach” przy dźwiękach spokojnej muzyki, opowiadane są niezwykłe historie i bajki. Stałym punktem tej audycji jest „Książka do poduszki” czytana przez znanych i cenionych lektorów. Każdego dnia usłyszeć można premierowy odcinek fragmentów czytanej książki.

Strona internetowa przyjazna dla dzieci i rodziców
Wszystkie audycje nadawane na antenie znaleźć można na stronie internetowej polskieradiodzieciom.pl. Pięknie ilustrowane, ruchome grafiki i podział tematyczny audycji na stronie rozbudzają  spostrzegawczość i ciekawość świata u najmłodszych słuchaczy, zaś dorosłym ułatwiają dotarcie po poszukiwanych treści.
Ułatwieniem dla rodziców jest możliwość wygaszenia obrazu w momencie włączania wybranej bajki lub słuchowiska. Dzięki temu zabiegowi, kolorowe obrazki zmieniają kolorystykę na paletę szarości, a młody słuchacz może skupić swoją uwagę wyłącznie na słuchanym dźwięku. To funkcja, która może być przydatna podczas wieczornego słuchania bajek lub książek do poduszki.

 

Propozycje aktywności dla poszczególnych grup:

W związku z realizacją kolejnego z celów podstawy programowej, proponuję na ten tydzień temat kompleksowy: Wrażenia i uczucia.

Cele:

– rozwijanie umiejętności rozumienia własnych uczuć

– doskonalenie umiejętności słuchania i rozumienia tekstu opowiadania

– zapoznanie ze sposobami radzenia sobie ze smutkiem

– wdrażanie do empatii

– kształtowanie umiejętności wyrażania emocji przez malowanie

– rozpoznawanie nastrojów muzycznych

Dzień pierwszy.  

1. „Wesołe i smutne chwile” – rozwijanie umiejętności rozumienia własnych uczuć.

Rodzic rozmawia z dzieckiem o sytuacjach, które wzbudzają skrajnie różne emocje:

radość i smutek. Dziecko dzieli się swoimi doświadczeniami. Rodzic zaczyna zdania: Jestem smutny (-a), gdy… / Jestem wesoły (-a), gdy

Następnie dziecko przygląda się ilustracjom, określa , która sytuacja wzbudza radość, która-smutek, a która-złość.

Po opisaniu uczuć rodzic daje dziecku kartkę A4 i komplet kredek. Rodzic prosi dziecko aby złożyło kartkę na pół wzdłuż krótkich krawędzi. Pokazuje i pomaga dziecku złożyć, a następnie tak skleić kartki, aby dziecko mogło wsunąć do środka dłoń. Dziecko koloruje wesołymi barwami jedną stronę, a smutnymi drugą ( to jakie są smutne a jakie wesołe barwy określa dziecko. Pamiętajmy, że nie dla każdego czarny jest smutny 😉) Dziecko może kolorować, rysować kreski, esy-floresy, zygzaki. Na stronę wesołą naklejają ( lub narysują)  uśmiechniętą buźkę , na smutną – smutną buźkę. Kartki-rękawiczki będą służyły do późniejszej zabawy.

2. „Balonik” – ćwiczenie oddechowe, wydłużanie fazy wydechowej. Dziecko wdycha powietrze nosem, trzymając dłonie przy ustach i naśladuje nadmuchiwanie balonika – robi długi wydech. Następnie naśladuje spuszczanie powietrza z balonika: robi wdech nosem, potem długi wydech, podczas którego wprawia wargi w drgania.

3. „Chusteczka – maseczka” – ćwiczenie oddechowe, wydłużanie fazy wydechowej.

Dziecko ma chusteczkę higieniczną. Trzymając chusteczkę za jej górne rogi, zasłania nią twarz, robi wdech nosem, a potem długi wydech ustami tak, aby chusteczka odsłoniła twarz dziecka.

4. „Co się wydarzyło w Pluszątkowie”– doskonalenie umiejętności słuchania i rozumienia tekstu opowiadania. Rodzic opowiada dziecku historię na podstawie tekstu M. Rosińskiej, animując odpowiednio pluszowymi zabawkami: myszką, kotkiem, pieskiem, prosiaczkiem, misiem.

W Pluszątkowie różnie bywa. Raz jest smutno, a raz wesoło. Czasem panuje zgoda, a czasem wybuchają kłótnie. Pewnego razu przeżyły pluszątka bardzo dziwny dzień. Miały już wtedy pobudowane swoje domki i właśnie się w nich urządzały. Tylko Mucha, która nie mogła się jakoś zdecydować, gdzie sobie postawić domek, fruwała niespokojnie nad Pluszątkowem, napełniając całą osadę dokuczliwym bzykaniem. Wyszła przed domek Myszka. A Mucha, która w tej chwili przelatywała nad jej domkiem, sfrunęła błyskawicznie w dół i ugryzła Myszkę w nosek. – Ojej! – pisnęła Myszka i umilkła, bo właśnie stanął przed nią Kot. – Zabrakło mi kretoniku na firaneczki do kuchni, a ty masz tyle różnokolorowych szmatek. Czy mogłabyś dać mi którąś? – zapytał. – Nie mam żadnych szmatek! – rozzłościła się Myszka. A rozzłościła się dlatego, że ją Mucha ugryzła w nosek. Wraca Kot do domu, a tu już przed progiem czeka Pies. – Przybijałem właśnie półkę – mówi – i zabrakło mi gwoździ. Zdaje się, że ty masz ich jeszcze sporo. Czy mógłbyś mi dać chociaż dwa? – Nie mam już gwoździ – burknął Kot i wszedł do domku. A burknął, bo był zły, że mu Myszka nie dała kretoniku. Wraca Pies do domu, a tu już przed domem czeka Prosiaczek. – Piec w mojej kuchni dymi – pokwikuje płaczliwie – gdybyś mi dał trochę gliny, może bym sobie jakoś poradził. – Nie mam gliny – warknął pies. A warknął tak, bo był zły, że mu Kot nie dał gwoździ. Wraca Prosiaczek do siebie, a tu przed progiem czeka Miś. – Zabrakło mi siana do wypchania poduszki – mówi. – Czy nie została ci przypadkiem zbyteczna garstka? – Ani źdźbło nie zostało! – fuknął prosiaczek. A fuknął tak, bo był zły, że mu Pies nie dał gliny. Wrócił Miś do siebie, usiadł z ponurą miną na progu. A księżyc, wycięty ze srebrnego pluszu i zawieszony nad Pluszątkowem na błękitnej nitce, odwrócił się teraz bokiem i wyglądał jak bardzo cienki rogalik. Minęło pół godziny, a potem godzina i Myszkę przestał boleć nosek. I zaraz sobie zaśpiewała piosenkę: – Tralala-tralala- tralala! Była to bardzo ładna piosenka i jak się ją śpiewało, nie można było się już złościć. Spojrzała Myszka na stół. A tam leżały kolorowe kretoniki. „O! Ten zielony w białe groszki będzie w sam raz dla Kotka – pomyślała – zaraz mu go zaniosę. Na pewno się ucieszy.”

– Patrz, co znalazłam jeszcze wśród swoich szmatek – uśmiechnęła się. – Ten wzór nadaje siędo okien w twojej kuchence. Chcesz, to zaraz spróbujemy, jak to będzie wyglądało? – i raz dwa zrobiła Kotkowi firaneczki. Myszka poszła do domu. Siedzi Kot w kuchni, patrzy na okno, na firanki. A właśnie obok okna wisiała półeczka. „Ach, prawda – przypomniał sobie – przecież Pies nie może przybić półki, bo nie ma gwoździ. Dlaczego mu ich nie dałem? Mnie już są niepotrzebne”. I prędko zaniósł Psu całą paczkę gwoździ. – Przynoszę wszystkie – powiedział – wybierz sobie, jakie ci są potrzebne, i weź parę na zapas. W gospodarstwie zawsze się przydadzą. Przybił Pies półkę nad kuchnią, ustawił na niej garnki i talerze. „Ach! – przypomniał sobie. – Przecież u Prosiaczka piec dymi! Może biedak nawet obiadu nie mógł ugotować? A ja mu nie dałem gliny. Ładny ze mnie sąsiad!” I zaraz pobiegł do Prosiaczka z dużą bryłą gliny. – Pokaż no ten piec! – zawołał od progu. – Aha, aha… – mówił, oglądając dokładnie. – Już widzę, co tu trzeba zrobić. Zaraz ci pomogę, to będzie prędzej.

Przestał piec dymić i Prosiaczek ugotował kolację. No, teraz jeść i spać. I nagle przypomniał sobie Misia. Przecież Misiowi zabrakło siana do poduszki! – Ach! – krzyknął Prosiaczek. – Wart jestem, żeby mi natrzeć uszu! Zostawił kolację na stole. Pobiegł do komórki, chwycił wiązkę siana i popędził, aż się za nim kurzyło. – Misiu! – mówi już w progu ze skruchą. – Misiu, nie gniewaj się! Nie wiem, co mi się stało, że ci tego siana nie dałem. Ufff! – tak się zasapałem… Ale to nic. Zaraz pomogę ci wypchać poduszkę! A gdy pachnąca sianem poducha leżała na tapczanie, Prosiaczek powiedział jeszcze: – Nie gniewasz się już na mnie, Misiu? – Ależ skąd! – zapewnił Miś, ściskając serdecznie Prosiaczka. I zaraz zrobiło się wesoło w całym Pluszątkowie. A księżyc wycięty ze srebrnego pluszu i zawieszony nad Pluszątkowem na błękitnej nitce, zwrócił się znowu przodem do Pluszątkowa i wyglądał teraz jak okrągła, pyzata bułeczka.

Rodzic pyta: Kto mieszkał w Pluszątkowie?; Co robiły pluszaki w swoim miasteczku?; Jaka przygoda spotkała Myszkę?; Czego potrzebował Kot, Pies, Prosiaczek, Miś?; Kogo zwierzęta poprosiły o pomoc? Jaka atmosfera panowała w Pluszątkowie?; Kiedy się zmieniła?; Komu pomogła Myszka, komu pomógł Kot, Pies, Prosiaczek?; Z jakiego powodu księżyc obrócił się znowu do Pluszątkowa?

5. „Prawda czy fałsz”. Dziecko nakłada na dłoń wykonaną wcześniej kartkę z emotikonkami. Rodzic mówi zdania. Jeśli zdanie jest prawdziwe, dziecko podnosi dłoń z buźką uśmiechniętą, jeśli fałszywe – ze smutną .

Przykłady zdań (dotyczących opowiadania):

Miasteczko Myszki, Kota, Psa, Prosiaczka i Misia nazywa się Pluszątkowo.

W Pluszątkowie głośno bzyczała pszczoła.

Mucha ugryzła Myszkę w nos.

Kotek potrzebował młotka.

Miś nie miał siana do poduszki.

Prosiaczek miał zepsuty piec.

Kot chciał mieć firanki.

Dzień drugi.

1. „Zwierzęta śpiewają” – zabawa logopedyczna, usprawnianie aparatu mowy, rozwijanie zainteresowania umiejętnością czytania. Rodzic rozkłada ilustracje zwierząt (np. trzy do wyboru), które są dobrze znane dziecku. Zwraca uwagę na napisy przy ilustracjach – są to zapisane odgłosy zwierząt. Dziecko wraz z rodzicem odczytuje (np. krowa mówi: mu, kura: ko-ko, wąż: ssss).

Niecodzienna akcja policji w Bawarii. Kilkugodzinny pościg za ...

Muuuuuu Muuuuu

Kurzy móżdżek”? Bzdura! Zwierzęta hodowlane równie inteligentne ...

Ko-ko Ko-ko

Ssssssssssssssss

2. „ Gdy Ci smutno…”- wysłuchanie i analiza treści wiersza Dominiki Niemiec.

Gdy ci smutno, gdy ci źle,

przyjaciel zawsze wesprze cię.

On cię przytuli, otrze z twarzy łzy.

Pomoże nawet wtedy, gdy

nie wie do końca, skąd ten smutek w tobie,

lecz razem dacie z nim radę sobie.

Bo wasze serca czują tak samo,

a to właśnie kiedyś empatią nazwano.

Rozmowa z dzieckiem na podstawie treści utworu. Rodzic pyta: Dlaczego można się smucić?; Kto może pomóc, gdy jest smutno?; W jaki sposób może pomóc przyjaciel, jak może wesprzeć?; Co to jest empatia?

W zrozumieniu treści wiersza może pomóc piosenka:

3. „Jak pomóc?” – ćwiczenia w budowaniu wypowiedzi.

Dziecko ogląda obrazki prezentujące różne sytuacje, w których komuś jest smutno. Zastanawia się i mówi, jak można w prezentowanej sytuacji komuś pomóc. 

4. „Pociesz przyjaciela” – zabawa dramowa. Rodzic wraz z dzieckiem odgrywa scenkę dramową. Rodzic będzie odgrywać zdarzenie. Dziecko ma zadanie okazać mu wsparcie i je pocieszyć.  (np. dziecko biegło, przewróciło się, stłukło kolano i płacze; dziecko bawiło się różnymi zabawkami i gdzieś zgubiło swojego ulubionego misia).

5. „Zabawy plasteliną” – usprawnianie małej motoryki poprzez wyklejanie plasteliną kształtów. Zadaniem dziecka jest wyklejenie tuneli kształtów plasteliną: wałkowanie wałeczków, wklejanie ich do przestrzeni między liniami, wyklejanie przestrzeni małymi kuleczkami. ( Proponuję by kształt narysował rodzic- nie trzeba nic drukować 😉)

Dzień trzeci.

1. „Krok do przodu, krok do tyłu” – przeliczanie w zakresie 1–5, utrwalenie kierunków: do przodu, do tyłu, doskonalenie pamięci poprzez naukę krótkich rymowanek. Rodzic dzieli dywan za pomocą taśmy malarskiej na kilka pasów (np. 6–8) o tej samej szerokości ok. 50 cm. Dziecko ustawione jest wzdłuż pierwszego naklejonego pasa. Dziecko rzuca kostką, określa, ile kroków należy zrobić. Rodzic podaje polecenie, np. dwa kroki do przodu, jeden krok do tyłu. Przed rzuceniem kostki dziecko mówi rymowankę:

Ile kroków zrobić mam?

Kostka zaraz powie nam.

2. „A królik słuchał”– historyjka obrazkowa stworzona z  jednej z moich ulubionych pozycji książkowych dla najmłodszych opisująca uczucia i emocje.

A królik słuchał Doerrfeld Cori

Pewnego dnia Taylor postanowił coś zbudować. Coś nowego. Coś wyjątkowego. Coś niesamowitego. Taylor był taki dumny.

Lecz wtem, zupełnie niespodziewanie… Wszystko się zawaliło…

A królik słuchał - Tylko ! Książki \ Dla młodszych dzieci ...

Pierwszy przybiegł kurczak.

– Ko,ko,ko! Jaka szkoookoda! Tak mi przykro,och, jak mi przykro, że tak się stało.

– Opowiedz,opowiedz,opowiedz mi o tym. Ale Taylor nie miał ochoty opowiadać. Więc kurczak odszedł. Następny przyszedł niedźwiedź.

-Grrrrar!Rarrr! Ale okropność! Założę się, że jesteś wściekły! Pokrzyczmy sobie razem! Grrarrr, rarrrrrr,grarrrr! Ale Taylor nie miał ochoty krzyczeć. Więc niedźwiedź sobie poszedł.

Przyszedł słoń. On wiedział, co trzeba zrobić.

– Trututututu!Mogę to naprawić. Trzeba tylko sobie dokładnie przypomnieć, jak to wszystko stało. Ale Taylor nie miał ochoty sobie przypominać. Więc słoń też sobie poszedł. Przychodzili jeden po drugim. Hiena:- Hiiihiiii! Pośmiejmy się z tego!

Struś:- Gulp! Schowajmy się i udajmy, że nic się nie stało!

Kangur:- Ojej,ojej. Jaki bałagan! Wyrzućmy to wszystko!

Oraz wąż:- Szszszsz. Teżżżż coś komuś zburzrzrzmy.

Ale Taylor nie miał ochoty nic robić. Więc w końcu wszyscy sobie poszli…

 A Taylor został sam.

Zrobiło się tak cicho. Taylor nawet nie zauważył królika. A królik podchodził bliżej i bliżej,

Aż Taylor poczuł jego ciepłe ciało. Siedzieli razem w ciszy, aż Taylor powiedział: – Proszę, zostań ze mną. A królik słuchał. Królik słuchał jak Taylor opowiada. Królik słuchał, jak Taylor krzyczy. Królik słuchał, jak Taylor sobie przypomina…i się śmieje. Królik słuchał, jak Taylor planuje się schować…wszystko powyrzucać…coś komuś zburzyć. Mimo wszystko królik został.

A kiedy przyszedł na to czas , królik słuchał, jak Taylor planuje zbudować wszystko od nowa. – Nie mogę się doczekać- powiedział Taylor. – To będzie niesamowite. Czasem uścisk znaczy więcej niż słowa.

3. „Jakie odczuwamy emocje”.

4. „Popatrz w lusterko” – ćwiczenie mięśni grzbietu. Dziecko leży na brzuchu, ręce ma wyciągnięte do przodu, trzyma kartkę oburącz. Na hasło: Przejrzyj się w lusterku unosi ręce i przegląda się w kartce jak w lusterku. Ręce nie mogą dotykać podłoża, dziecko nie może się podpierać na łokciach. Dziecko wykonuje ćwiczenie kilka razy, odpoczywając między kolejnymi powtórzeniami.

Dzień czwarty.

1. „Wesoły obrazek” – Dziecko słucha utworu muzycznego Wiosna A. Vivaldiego. Określa nastrój, tempo utworu. Za pomocą wacików kosmetycznych i farb wykonuje obrazek, który podpowiada im muzyka. W trakcie malowania cały czas słucha muzyki.

2. „Figurki” – zabawa ruchowa. Reagowanie na sygnał. Dziecko biega w rytm muzyki. Pauza, rodzic mówi: Figurki, figurki zamieńcie się w… − tutaj pada nazwa przedmiotu, zwierzęcia lub rośliny, w zależności od wyobraźni. Dziecko zastyga bez ruchu, przybierając pozy charakterystyczne dla podanego hasła.

3. „Nasze zabawy” – czerpanie radości ze wspólnych zabaw tanecznych ( wspólnie z rodzicem), rozróżnianie nastrojów muzycznych.

Nie chcę cię, nie chcę cię, nie chcę cię znać.

Chodź do mnie, chodź do mnie, rękę mi daj.

Prawą mi daj, lewą mi daj i już się na mnie nie gniewaj. (x 2)

Gdy dzieci w zabawie „pogodzą się”, zaczynają dalsze tańce:

Dwóm tańczyć się zachciało, zachciało, zachciało,

lecz im się nie udało fari, fari, fara.

Kłócili się ze sobą, ze sobą, ze sobą.

Ja nie chcę tańczyć z tobą fari, fari, fara.

Poszukam więc innego, innego, innego

do tańca zgrabniejszego.

4. „Policz dźwięki” – przeliczanie w zakresie 1–6, usprawnianie małej motoryki. Dziecko siedzi przy stoliku, na którym są tace z makaronem typu spaghetti i penne. Rodzic gra na wybranym instrumencie. Dziecko liczy, ile dźwięków zostało zagranych i kładzie przed sobą tyle makaronu. Po zabawie matematycznej dziecko układa z makaronu obrazki, może łączyć makaron z plasteliną

Dzień piąty.

1. „ Gimnastyka”- Kiedy się ruszam, skaczę i biegam, poprawia mi się nastrój.
Czas na gimnastykę:)   Wygibasy! Skaczemy

2. „Obrazy” – Nasze emocje malują się na twarzy. Patrząc na drugą osobę możemy poznać, co ona odczuwa, jak się czuje. Nie musimy używać słów. Podobnie przemawiają do nas kolory, mówi muzyka. Obejrzyjcie obrazki. Rozpoznacie, który jest smutny, a który wesoły?

3. „Smutna czy wesoła”- Teraz posłuchajcie muzyki. Która jest smutna,  która wesoła?

  1. „Mój nastrój”.

 

  1. „Dopasuj buzie, pokoloruj”.

WAŻNE!!!

Polecam również książkę „Kolorowy potwór”- w wersji Pop-up (moja córka ja wręcz uwielbia i u nas wygląda na potwornie już zmęczoną – czytana tyle razy, że obydwie znamy ją na pamięć 😉). Odsyłam również do strony internetowej na której jest mnóstwo propozycji jak tę książkę można wykorzystać w zabawach i ćwiczeniach uczących rozpoznawać i nazywać uczucia w sposób werbalny i niewerbalny. Autorka tekstu wykorzystuje książkę w oryginalnym wydaniu – w moim odczuciu wydanie Pop- up jest zdecydowanie bardziej zachęcające i interesujące. https://przedszkolankowo.pl/2018/03/11/kolorowy-potwor/

 

W krainie muzyki

Poniedziałek

  1. Dzieci zapoznają się ze zdjęciami instrumentów muzycznych, nazywają te które już znają i uczą się nowych.

  1. Dzieci słuchają nagrania i określają instrumenty które słychać w nagraniu.

Wtorek

  1. Zagadki

„Co to? Kto to?” – rozwiązywanie zagadek wprowadzających w temat dnia.

Może być dęty, może być i strunowy,

ważne, aby był do gry gotowy.

Piękne dźwięki nam wygrywa,

z nim piękna muzyka jest możliwa. (instrument muzyczny)

Jest to zespół niemały,

mogą w nim być skrzypce, a nawet organy.

Gdy wszyscy razem zaczynają grać,

to aż publiczność chce z foteli wstać. (orkiestra)

Zna go każde w przedszkolu dziecko,

zawsze stoi przed swoją orkiestrą

i porusza drewnianą pałeczką. (dyrygent)

Dyrygenta wszyscy się słuchają,

tylko na nią patrzeć mają.

Dzięki tej drewnianej pałeczce

wszystko uda się w każdej pioseneczce. (batuta)

  1. Wiersz „Orkiestra”

Pytania do wiersza: Co to jest orkiestra? W jakim instrumencie parzyła się kawa? Jakie to były instrumenty? Gdzie możemy zobaczyć i posłuchać orkiestry? Czy widzieliście kiedyś orkiestrę? Jak wyglądała? Czy dużo było w niej ludzi i instrumentów?

Środa

  1. Wykonanie gitary z opakowania po chusteczkach

  1. Przygody Matyldy

Czwartek

  1. Piosenka „Na muzyce w przedszkolu”

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz zagra bęben, my idziemy wkoło. x2

(instrumenty)

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz grają janczary, my biegamy wkoło. x2

(instrumenty)

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz grają drewienka, my cwałujemy wkoło. x2

(instrumenty)

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz grają drumle, my skaczemy wkoło. x2

(instrumenty)

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

  1. Jak powinno się zachowywać w filharmonii?

Czego nie wolno robić podczas koncertu?

Piątek

  1. Pani Jola przesyła pozdrowienia i przesyła następujące propozycje piosenek dla Biedroneczek.

  1. Puzzle z instrumentami

WRAŻENIA I UCZUCIA

„…Gdy jest mi smutno, to czasami płaczę
Gdy jestem wesoła to zazwyczaj skaczę
Kiedy się trzęsę to czegoś się boję
A Ty? Rozpoznajesz swoje nastroje?…”

Cele:

  • Doskonalenie umiejętności rozpoznawania emocji innych i podawania ich nazw
  • Rozwijanie inteligencji językowej – umiejętność wypowiadania się na określony temat
  • Rozpoznawanie i podawanie nazw emocji własnych; utrwalanie nazw emocji
  • Doskonalenie umiejętności matematycznych w codziennych sytuacjach – objętość, waga, dzielenie
  • Wskazywanie sposobów radzenia sobie z negatywnymi emocjami (rozładowanie napięcia złości i smutku)
  • Rozwijanie empatii
  • Wyrażanie swoich przeżyć w formie ekspresji plastycznej
  • Rozwijanie zdolności rytmicznych
  • Czerpanie radości ze wspólnej zabawy z rodzicami

Witamy dzieci i rodziców w nowym tygodniu, w którym dowiemy się wiele ciekawych rzeczy na temat WRAŻEŃ I UCZUĆ

Dla poprawy nastroju -zachęcamy, aby każdy dzień rozpoczynać od porannych ćwiczeń. W tym tygodniu proponujemy zajęcia rytmiczne:

RYTMICZNA ROZGRZEWKA W PODSKOKACH

CO TO SĄ EMOCJE?

Na początek zapraszamy dzieci do obejrzenia bajki o emocjach

„EMOCJE” – diagram, doskonalenie umiejętności głoskowania.

Rodzic rysuje na kartce papieru kratki (krzyżówka). Dziecko w miarę możliwości rzuca kostką, a liczba, która wypadnie wskazuje numer zagadki. R. czyta zagadkę, a dziecko próbuje odgadnąć hasło, które należy przegłoskować i zapisać w kratkach diagramu. Zabawę można urozmaicić o język angielski.

1. Służy do mierzenia czasu. Po angielsku clock.

2. Budynek, w którym mieszkamy. Po angielsku house.

3. Żółty owad w czarne paski. Po angielsku bee.

4. Następuje po dniu. Po angielsku night.

5. Polska to nasz… Po angielsku country.

6. Kolorowe do rysowania. Po angielsku crayons.

Rodzic wspólnie z dzieckiem odczytują hasło i pyta dziecko: Co ono oznacza? Czym są emocje? Jakie emocje znacie?

Poniżej przedstawiamy planszę EMOCJE. Spróbujcie wspólnie z rodzicami na podstawie tej planszy przedstawić za pomocą mimiki twarzy swoje emocje.

Emocje plansza demonstracyjna dla dzieci w przedszkolu

Zachęcamy do zapoznania się z  piosenką NASZE EMOCJE– Śpiewające Brzdące

Refren: Radość, smutek, złość i strach.

Tyle uczuć mieszka w Nas.

To emocje Nasze są, które wyjść na zewnątrz chcą.

Płyną z serca spontanicznie.

Od kołyski w Nas mieszkają.

I się zdarza bardzo często, że o sobie znać nam dają.

Refren: Radość, smutek, złość i strach.

Tyle uczuć mieszka w Nas.

To emocje Nasze są, które wyjść na zewnątrz chcą.

Nie ma wcale nic w tym złego,

że się czasem zezłościmy,

że czujemy wstyd lub smutek.

My z tym sobie poradzimy!

Refren: Radość smutek złość i strach.

Tyle uczuć mieszka w Nas.

To emocje Nasze są, które wyjść na zewnątrz chcą.

Wygonimy wszystkie strachy,

damy w kość okropnej złości.

I zadbamy by najwięcej,

było śmiechu i radości.

Refren: Radość smutek złość i strach.

Tyle uczuć mieszka w Nas.

To emocje Nasze są, które wyjść na zewnątrz chcą”

Po wysłuchaniu utworu można porozmawiać z dziećmi na temat: „Kiedy czujemy radość, smutek, złość i strach?”. Zachęcamy do wykonania pracy plastycznej pt. „ Nasze emocje- kolorowe stworki”.  Do jej wykonania potrzebne będą nam farby plakatowe lub akwarelowe rozcieńczone wodą, słomki do napojów, kartki papieru, mazaki lub ołówek.  Dziecko robi na kartkach papieru kleksiki, następnie rozdmuchuje je przez słomkę. Jeśli nie mamy słomki, możemy po prostu wraz z dzieckiem wykonać kolorowe kleksy i poruszać kartką aby się porozlewały. Po wyschnięciu  tworzymy różne emocje wg własnych pomysłów. Poniżej pomocny link.

http://kolorowy-swiatdzieci.blogspot.com/2016/05/nasze-emocje-kolorowe-stworki.html

Teraz czas na  poznanie przedszkolnej opowieści. Zapraszamy rodziców do przeczytania dzieciom opowiadania Renaty Piątkowskiej pt. „Złość”  i porozmawiania na jego temat.

ZŁOŚĆ

Jak ja lubię, kiedy do przedszkola przychodzi nowe dziecko. Od razu robi się zamieszanie. Taki nowy nie chce się z nami bawić, tylko ciągle płacze, a nasza pani musi poświęcać mu dużo czasu, zamiast bawić się z nami.

Nie inaczej było z Igorem. Już w szatni za nic nie chciał rozstać się z mamą. Złościł się, kiedy zdejmowała mu kurtkę i ciągle powtarzał:

 – Ja chcę do domu!

 Dopiero kiedy nasza pani wzięła go na ręce i zaniosła do sali, jego mamie udało się wyjść. Igor nie chciał z nikim się bawić, usiadł na parapecie i wypatrywał przez okno, czy nie nadchodzi jego mama. Kiedy przed obiadem pani poprosiła nas o umycie rąk i wszyscy pognali do łazienki, Igor nie ruszył się z miejsca. Powiedział, że ręce myje tylko w domu. Właściwie to nie musiał myć tych rąk, bo obiadu i tak nie zjadł.

 – To nie jest taki obiad jak u mnie w domu – powiedział i odsunął talerz.

 Ale najgorzej było, gdy stało się jasne, że Igor musi iść do toalety. Pani zachęcała go, żeby się pospieszył, póki nie jest za późno. Wtedy Igor, przestępując z nogi na nogę, powiedział:

 – Nie mogę.

 – Dlaczego nie możesz? – zdziwiła się pani.

– Bo tu nie ma mamy, a ona zawsze mnie chwali, kiedy skończę – wyjaśnił Igor i widać było, że jest u kresu wytrzymałości.

– Wiesz co, Igor? Nie ma innego wyjścia, musisz iść do toalety, a potem pochwal się sam – poradziła pani.

Igor popatrzył na nią zdziwiony, ale nie protestował, kiedy pani wzięła go za rękę i zaprowadziła do toalety. Po chili zza zamkniętych drzwi rozległ się okrzyk zachwytu i głos Igora:

– Wspaniale, mądry chłopczyk. Brawo, Igorku.

Po obiedzie pani przeczytała nam bajkę o Tomciu Paluchu. Bardzo podobały nam się przygody Tomcia, ale Igor nagle wybuchnął płaczem. Dopiero po chwili, gdy pani udało się go uspokoić, Igor powiedział z pretensją w głosie:

 – Dlaczego taka ładna bajka jest o Tomku, a nie o Igorze Paluchu? To niesprawiedliwe!

Wtedy dzieci zaczęły się śmiać z Igora.

– To może nie powinno być bajki o Calineczce, tylko o Igoreczku? – wyśmiewał się Patryk. – Albo o Igorku i siedmiu krasnoludkach – wołała Kasia.

 Wszyscy przekręcali różne tytuły bajek i śmiali się do łez. Igor rozzłościł się na dobre, krzyczał na dzieci, tupał i robił straszne miny.

 – Dzieci, dość tych żartów. Proszę o spokój – pani powiedziała to takim tonem, że na sali od razy zrobiło się cicho.

– Igor, widzę, że jesteś bardzo zły. Poradzę ci coś. Wyrzuć tę swoja złość do kosza. Po co ci ona? Ja też jestem zła, że tak hałasujecie i zobacz, co zrobię – powiedziała pani.

Potem podeszła do kosza i pokazała, że strząsa tam coś ze swoich rąk. Wreszcie usiadła na miejsce i z błogim uśmiechem usiadła na krześle.

– O, jak teraz dobrze – powiedziała miłym głosem.

 Igor niepewnie podszedł do kosza i zajrzał do niego. Stojąc nad koszem, wykonał taki ruch, jakby wrzucał tam papierek. Gdy skończył, usiadł obok pani, a ona poczęstowała go cukierkiem. Wszystkim dzieciom się to spodobało. Pani poprosiła, żeby każdy z nas, gdy poczuje się, że jest bardzo zły, szybciutko wyrzucił swoją złość.

To świetny pomysł, nie mogę się już doczekać, kiedy będę zły – pomyślałem.

Tego dnia jak zwykle mama odebrała mnie z przedszkola i spacerkiem poszliśmy na przystanek tramwajowy. Tam zobaczyłem parę młodych ludzi, którzy kłócili się ze sobą. Rozmawiali tak głośno, że wszyscy czekający na tramwaj zaczęli im się przyglądać. Chłopak mówił coś ze złością, a dziewczyna, potrząsając nerwowo głową, odwróciła się do niego plecami. Zanim mama zdążyła złapać mnie za rękę, podszedłem do tej pary i powiedziałem:

– Wyrzućcie swoją złość do kosza, który tu stoi, bo kłócić się jest brzydko.

 Popatrzyli na mnie zdumieni, więc dodałem:

– Tak się robi, naprawdę. Nasz kolega w przedszkolu tak zrobił i potem przez resztę dnia już nie płakał z nikim się nie kłócił.

Młodzi ludzie uśmiechnęli się, potem chłopak objął dziewczynę i nie czekając na tramwaj, poszli powoli przed siebie.

– Ojej! To działa! – krzyknąłem zachwycony

Rozmowa z dzieckiem na podstawie opowiadania. R. zadaje dziecku pytania: Jak poznać, że ktoś jest rozzłoszczony? Jak wtedy wygląda? Co robi? Kiedy czujemy się rozzłoszczeni?

ZAJĘCIA GIMNASTYCZNE przy piosence-WIELKIE PORUSZENIE!

ZAGADKOWO

Gdy się w nasze serce wkrada,

to naszymi myślami włada.

Marszczy nam nosek, oczy i czoło.

Tupie nóżką i rączką grozi wkoło.

(ZŁOŚĆ)

Jaka to emocja powiedzcie dzieci?

Rączki wymachują, ciało w górę leci,

oczy jak iskierki się zapalają,

wszystkie ząbki usta odkrywają.

(RADOŚĆ)

Usta jak podkówka odwrócona
Często łezka w oku zakręcona
Wygląd twarzy tej dziewczyny
Jakby najadła się cytryny

(SMUTEK)

KARTY PRACY

 „Emocje na twarzy” – rozpoznawanie emocji po wyrazie twarzy, rozpoznawanie emocji innych na podstawie opowieści i ilustracji, dostrzeganie związków przyczynowo- skutkowych, budowanie wypowiedzi. Doskonalenie zdolności grafomotorycznych, odwzorowywanie, rozwijanie umiejętności kontynuowania rytmu kilkuelementowego Karty Pracy, ćw. nr od 19 do 21

MOJE EMOCJE– malowanie farbami przy muzyce Sonata Księżycowa i Love Story L. van Beethovena (pędzlem lub palcami). Zachęcamy najpierw do wysłuchania utworów, a następnie wyrażenia swoich uczuć do każdego utworu na oddzielnych kartkach.

Ludwig van Beethoven – Sonata Księżycowa

Beethoven „Love Story” Paintings by Leonid Afremov…

  Drodzy Rodzice prosimy  o przedstawienie dzieciom wiersza Dominiki Niemiec pod tytułem: „Gniew Gniewka”

GNIEW GNIEWKA

Spytał raz Gniewko mamę, jak to bywa z gniewem,

a mama mu odpowiedziała zwyczajnie: – Synku, sama nie wiem.

– Jak to? – rozwrzeszczał się Gniewko. – Ja ci wcale nie wierzę!

I ze złości zaraz potłukę wszystkie talerze!

Mama cierpliwie tłumaczy: – Tylko spokój nas może uratować,

a talerze zamiast tłuc, pomóż mi do szafki schować.

Uspokój się, bardzo cię proszę, a tak się stanie być może,

że twój gniew, jak się pojawił, tak zniknie, uśmiech ci w tym dopomoże.

Czas zmienić tę minę gniewną, marsowy grymas zdjąć z twarzy.

Niech „gniew” się schowa w twym imieniu, bo mi się spokój marzy.

Po przeczytaniu wiersza R. zadaje dziecku pytania: Kto był bohaterem wiersza? O co Gniewko spytał mamę? Jak czuł się Gniewko, gdy usłyszał odpowiedź mamy? Jak zareagowała mama na gniew synka? Jak wyglądał Gniewko, gdy czuł gniew? Co miało pomóc Gniewkowi? Gdzie miał się schować jego gniew? O czym marzyła mama?

GNIEWKO

SCHOWAJ GNIEW– zabawa doskonaląca spostrzegawczość. Rodzic przedstawia portret zagniewanego chłopca podpisany imieniem GNIEWKO. Zadaniem dziecka jest schowanie słowa GNIEW w wyrazie GNIEWKO. Najpierw R. prezentuje dziecku wyraz GNIEW, a ono wskazuje,  która część wyrazu GNIEWKO jest taka sama jak wyraz GNIEW i wykreślają ją kredką.  Po ukryciu wyrazu GNIEW w imieniu GNIEWKO, R. mówi dziecku, że chłopiec powinien  już być spokojny i zadowolony. Zadaniem dziecka jest narysowanie portretu  chłopca z uśmiechniętą miną.

A teraz czas na trochę ruchu i taniec ZYGZAK

ZABAWY RODZINNE

„JAK MOGĘ POMÓC?” – zabawa dydaktyczna, rozbudzanie empatii. Rodzic pyta dziecko: Co można powiedzieć osobie, która….?, (wymyślając różne sytuacje i stany emocjonalne) np.: …zgubiła ulubioną lalkę.

 …płacze, bo tęskni za mamą.

 …boi się wystąpić w przedstawieniu.

…złości się, bo nie udał jej się rysunek.

…wstydzi się, bo ubrudziła sobie ubranie.

„JAK SIĘ CZUJESZ?”- zabawa dydaktyczna–odzwierciedlenie uczuć poprzez figury geometryczne. Przypisujemy figurom konkretne emocje – Żółte koło – radość, czerwony trójkąt – złość, niebieski prostokąt – smutek, zielony kwadrat – strach. Zadaniem dziecka jest wskazanie odpowiedniego koloru figury zgodnego z jego emocją.

Pokaż, jak się czujesz, gdy:

– rodzice cię chwalą,

– ktoś sprawi ci przykrość

– jesteś głodny

– dostaniesz prezent

– ktoś przyłapie cię na kłamstwie

– boli cię ząb

– boisz się dużego psa

– teraz

 „PODRÓŻ DO KRAINY UCZUĆ”- zabawa ruchowa –  Dziecko na początku jedzie do KRAINY ZŁOŚCI, tutaj ludzie chodzą obrażeni, są źli i zagniewani, tupią nogami, zaciskają dłonie w pięści i krzyczą. Następnie rusza dalej i zatrzymuje się w KRAINIE SMUTKU. Tutaj ludzie chodzą markotni, płaczą, Na końcu rusza do KRAINY RADOŚCI, gdzie ludzie są zawsze uśmiechnięci, życzliwi i pomocni wobec siebie, witają się z nami serdecznie.

(Dziecko może wypowiedzieć się, w której krainie podobało Mu się najbardziej i dlaczego)

Na koniec celem utrwalenia tematu zapraszamy dzieci do obejrzenia filmików:

Bajka dla dzieci EMOCJE

Bajka dla dzieci JESTEM ZŁY

Życzymy miłego tygodnia

I pozdrawiamy

DODATKOWE ZADANIA

Do poniżej znajdującej się planszy spróbujcie wspólnie ułożyć zasady i oczywiście sprawdzić je podczas gry.

GRA EMOCJI

Gra emocji - Educol

MIŁE CZY NIE?-podział na emocje pozytywne i negatywne

Pokoloruj na żółto emotikony przedstawiające pozytywne emocje, na czerwono negatywne, a na zielono pozostałe emocje.

Najlepsze obrazy na tablicy emocje (164) | Edukacja, Umiejętności ...
Znalezione obrazy dla zapytania kto to jest osoba niepełnosprawna ...

WRAŻENIA I UCZUCIA

 

Propozycje aktywności oraz zajęć do realizowania
w domu dla grupy MOTYLKI

18-22.V

  • kształtowanie umiejętności rozpoznawania, wyrażania i odczytywania uczuć zarówno swoich jak i innych
  • poznanie sposobów rozładowania napięcia, złości i smutku
  • czerpanie radości ze wspólnej zabawy z rodzicami

DZIEŃ 1:

Aby emocje i uczucia dziecka prawidło się rozwijały należy zaspokajać podstawowe jego potrzeby

  1. Potrzeba miłości
  2. Potrzeba bezpieczeństwa
  3. Potrzeba bliskości
  4. Potrzeba poznawcza
  5. Potrzeba działania
  6. Potrzeba kontaktu: – werbalnego – niewerbalnego
  7. Potrzeba poznania hierarchii wartości.

 Szanujmy i honorujmy emocje: swoje własne, dzieci oraz innych osób, z którymi utrzymujemy kontakty. Dzielmy się swoimi uczuciami, myślami
i doświadczeniami tak pozytywnymi jak i negatywnymi (np. podekscytowaniem, zawstydzeniem, nierozsądkiem, złością, zmartwieniem itp.).
Stwórzmy atmosferę szczerości i zaufania, otwartości. Powstrzymajmy się od dawania gotowych rad
i odpowiedzi. Dajmy szansę do wyrażenia przez dziecko swoich myśli – nie popędzajmy go, naprowadźmy na właściwy tor zrozumienia swoich uczuć. Obok troskliwej opieki, pielęgnacji i higienicznego trybu życia, najważniejsza jest miłość rodziców, zrozumienie potrzeb dziecka, atmosfera ciepła, stabilizacji i spokoju. Naturalny kontakt między rodzicami, a dzieckiem
w pierwszych miesiącach i latach życia jest istotny
nie tylko w chwili obecnej, ale stanowi podłoże wzajemnego zrozumienia w przyszłości.

 

Zabawa z wykorzystaniem emocji:

Spróbujmy odzwierciedlić uczucia poprzez figury geometryczne. Przypisujemy figurom konkretne emocje. Żółte koło – radość, czerwony trójkąt – złość, niebieski prostokąt – smutek, zielony kwadrat – strach. Zadaniem dziecka jest wskazanie odpowiedniego koloru figury zgodnego z jego emocją.

Pokaż, jak się czujesz, gdy:

  • rodzice cię chwalą,
  • ktoś sprawi ci przykrość
  • jesteś głodny
  • dostaniesz prezent
  • ktoś przyłapie cię na kłamstwie
  • boli cię ząb
  • boisz się dużego psa

 

DZIEŃ 2:

Bądźmy aktywni fizycznie

Gibkość

Skoczność

Zwinność

Szybkość

Siła

Równowaga

Zestaw # 1

  1. Podskoki obunóż jak małe piłeczki. Tempo: wolno wolno wolno, szybko szybko szybko, wolno wolno wolno, szybko szybko szybko, wolno wolno wolno, szybko szybko szybko
  2. W klęku podparty wykonujemy na przemian „koci grzbiet”, następnie „plecy zapadnięte (wklęsłe)”. (około 8 powtórzeń)
  3. Zabawa w pchanie taczek. Trzymamy za kostki nasze dziecko, a ono próbuje chodzić na rękach do przodu, do tyłu, zmieniać kierunek. (+/- do przejścia 15 metrów)
  4. Marsz na czworaka w podporze przodem. (+/- do przejścia 20 metrów w różnych kierunkach)
  5. Szybki sprint w miejscu.

Zestaw # 2

  1. Klęk podparty, wykonujemy ruch do tyłu, opierając pośladki o stopy, równocześnie chowamy głowę między ramiona. Powracamy do klęku podpartego. (+/- 10 ruchów)
  2. Małe żabki: skaczemy do przodu obunóż z głębokiego przysiadu (10 żabich skoków).
  3. Ćwiczenie dużych grup mięśniowych “Kto silniejszy”. Siadamy naprzeciwko dziecka: siad skrzyżny. Podajemy sobie ręce. Kolana dotykają Przeciągamy się raz w jedną, raz w drugą stronę.
  4. Mała miękka piłka lub woreczki z grochem lub balonik: podrzucamy i chwytamy, ale po każdym podrzucie robimy obrót: raz w lewo, raz w prawo
  5. Siadamy. Na ustalony znak jak najszybciej podrywamy się z podłogi i klaszczemy

 

Zestaw # 3

  1. Dzieci stoją w rozkroku, ramiona uniesione w górę. Poruszają ramionami kołysząc się na boki. Na hasło „bardzo silny wiatr” zataczamy koło od góry do skłonu pogłębionego.
  2. Stajemy przodem do ściany. Odpychamy się i klaszczemy przed sobą. (12 powtórzeń).
  3. Mała miękka piłka lub woreczki z grochem lub balonik: podrzucamy i chwytamy, ale po każdym podrzucie robimy przysiad, łapiemy
  4. Biegamy w tempie przez nas podanym np. na bębenku. Na hasło “Lis”  zajączki chowają się, czyli: przysiad podparty, głowa nisko opuszczona.
  5. Zamieniamy się w małe “Wróbelki” i podskakujemy (drobnymi podskokami) obunóż w miejscu i do przodu i do tyłu.

Zestaw # 4

  1. Leżymy przodem (na brzuchu) uginamy nogi w kolanach, chwytamy dłońmi za stopy, unosimy tułów i wykonujemy kołyskę. (7 razy do przodu i 7 do tyłu)
  2. Kręcimy skakanką (na takiej długości na jaką pozwalają nam domowe warunki) a dziecko próbuje ją przeskoczyć. W miarę nabywanej wprawy – kręcimy coraz szybciej.
  3. Małe kaczuszki – robimy przysiad, chwytamy się za kostki, nogi są w delikatnym rozkroku – maszerujemy do przodu, unosząc raz lewą raz prawą nogę. (dystans to około 10 metrów)
  4. Biegamy w różnych kierunkach w tempie podanym przez nas na dowolnym instrumencie. Na sygnał, czyli np. mocne uderzenie w instrument, zatrzymujemy się i wykonujemy okrężne ruchy ramionami, tzw. skrzydła wiatraka.
  5. Leżymy bokiem, podpieramy na jednej ręce i obchodzimy nogami po obwodzie koła (jedno koło w jedną stronę, następnie zmieniamy rękę i zataczamy koło w drugą stronę).

 

Zestaw # 5

  1. Układamy dwie linie w odległości 2m od siebie, między nimi układamy klocki w linii prostej w odległości około 1 m od siebie. Przebiegamy między klockami tak, aby nie dotknąć żadnego z nich, omijając je raz z jednej, a raz z drugiej strony. Powtórzyć 3x.
  2. Przysiady: w pozycji wyprostowanej uginamy nogi w kolanach, następnie prostujemy. Pilnujemy prawidłowej postawy, plecy prosto, ręce wyciągnięte do przodu. (7 powtórzeń)
  3. „Piramida” – grupujemy klocki np. duplo (ewentualnie większe dla młodszych dzieci) wedle kolorów (kolorów tyle ilu jest zawodników). Ustalamy tor. Biegniemy, przenosząc klocki swojego koloru na drugi koniec toru. Układamy piramidę. Drugi raz rozpoczynamy z końca, na którym uzbieraliśmy pierwszą piramidę. Kto pierwszy ten lepszy. Powtórzyć 2x.
  4. Przygotowujemy podwyższenie (może to być stopień na schodach, mały niesuwający się taborecik łazienkowy), wskakujemy obunóż na podwyższenie (7 razy)
  5. Razem z dzieckiem, w różnych pozycjach jednocześnie podajemy sobie woreczki z grochem (lub inny przedmiot) (górą, dołem). Za skrętem w lewo i w prawo. (7 razy w każdą stronę)

Zestaw # 6

  1. Do tego ćwiczenia przyda nam się 1,5 l butelka z wodą (pełna). Stajemy na butelce i próbujemy utrzymać równowagę. Kto da radę dłużej?
  2. Siadamy w dość dużym rozkroku, robimy skłony z pogłębieniem do lewej nogi ( „raz, dwa, trzy” większe pogłębienie, na „4” – prostujemy się), staramy dotknąć stopy. Powtarzamy tę samą aktywność do prawej nogi. Pamiętajmy o nogach prostych w kolanach
  3. Spadające gwiazdki. Podskakujemy z szeroko rozłożonymi w górę rękoma oraz szeroko rozstawionymi nogami. Lądujemy do półprzysiadu. (10 powtórzeń)
  4. Bierzemy piłkę, odbijamy ją o podłogę i łapiemy stojąc w miejscu. To samo ćwiczenie możemy wykonać w ruchu. Każda wersję powtórzyć 4x.
  5. Samochody” – dzieci (samochody) jeżdżą po pokoju w dowolnym My pokazujemy kolory (ręcznik, szarfa, klocek itp.), czyli światła drogowe. Dzieci reagują: czerwony kolor – stoją, zielony – jadą.

 

Zestaw # 7

  1. Stoimy z dzieckiem w szeregu, jedno za drugim i wykonują podskoki na jednej nodze po obu stronach wyznaczonej linii, po czym zmiana nogi. Następna wersja ćwiczenia przeskoki przez linię obunóż. Każdą wersję powtarzamy 2x.
  2. Leżymy przodem i robimy nożyce pionowe ramion, a następnie nożyce pionowe nogami. Powtarzamy 3x. Następnie w leżeniu przodem naprzemianstronny wznos prawego ramienia i lewej nogi, a następnie lewego ramienia i prawej nogi. Powtórzyć 3x.
  3. Ustawiamy się. Przed nami w odległości 5 kroków stawiamy kosz. Na sygnał bierzemy np. woreczki i wrzucajmy do kosza. Liczymy ilość woreczków z rzutów niecelnych. Tyle ile było rzutów niecelnych obiegamy kosz dookoła. Powtarzamy x 3.
  4. Siadamy na kolanach, kładziemy chustę na kolana, chwytamy chustę – skręcamy tułów w prawą stronę i przekładamy chustę oburącz za siebie, powracamy do pozycji wyjściowej, skręcamy tułów w lewo, chwytamy chustę i kładziemy z powrotem na kolanach. Powtarzamy 3x.
  5. Wyścigi do ustalonych wcześniej miejsc. Albo mierzymy czas albo z partnerem – kto pierwszy.

DZIEŃ 3:

Zabawy matematyczne:

 

DZIEŃ 4:

ANALIZA I SYNTEZA SŁUCHOWA

  1. Rozpoznawanie barwy dźwięków.

Przygotowanie 3 przedmiotów z różnych materiałów- szklanka, drewniany klocek, metalowy kubek. Zapoznanie się z ich barwą poprzez uderzanie w nie drewniana pałeczką. Następnie polecamy aby dziecko obróciło się tyłem i odgadywało o który przedmiot uderzamy. Zabawa odbywa się na zmianę wspólnie z rodzicem. Gdy dziecko sprawnie odgaduje, zwiększamy ilość przedmiotów dokładając po jednym.

Przygotowujemy karteczki ze znaczkami lub literkami do zgromadzonych przedmiotów oraz taki sam zestaw dla każdej osoby biorącej udział w zabawie. W drugiej wersji dziecko nie mówi w co uderzamy pałeczką ale pokazuje znaczek, który został przyporządkowany danemu przedmiotowi np.: przy szklance koło, więc odwrócone tyłem podnosi do góry karteczkę z kołem.

     2.Układanie klocków odpowiednio do wystukanego rytmu.

Rodzic wystukuje rytm zaczynając od najłatwiejszego dla dziecka np.: 2 elementowy. Zadaniem dziecka jest ułożenie klocków zgodnie z podanym rytmem. Ważne jest, aby układać klocki od strony lewej do prawej zgodnie z kierunkiem pisania.

    3.Układanie zdań i wyodrębnianie słów na początku, w środku i na końcu zdania np.: Ala ma psa.

    4.Liczenie słów w zdaniach. Na początek układamy z dzieckiem zdania na określony temat2,3 wyrazowe np.: „Przyszła jesień”,  „Jesienią opadają liście”…

DZIEŃ 5:

Piosenka na dobry dzień:

 

 

 

 

 

Moja rodzina

Dziecko powtórzy nazwy członków rodziny. Pozna literę „R”, „r” oraz utrwali poznane już litery. Poćwiczy pisanie, czytanie oraz aktywne słuchanie dzięki udostępnionym słuchowiskom, bajkom i filmom. Pozna bohaterów książki „Nasza mama czarodziejka”. Rozwiąże proste zadania matematyczne, przeliczy, porówna i uporządkuje zbiory. Utrwali poznane cyfry oraz poćwiczy logiczne myślenie, spostrzegawczość i umiejętność przeliczania. Powtórzy nazwy i kolejność dni tygodnia. Dziecko przeprowadzi wspólnie z rodzicem proste eksperymenty. Będzie też mogło stworzyć własne drzewo genealogiczne. Nauczy się lub posłucha kilku tematycznych piosenek oraz pozna lub utrwali słownictwo w języku obcym dotyczące najbliższej rodziny. Będzie miało również możliwość stworzenia prac plastycznych i technicznych, zaplanuje niespodzianki dla mamy w związku z jej świętem. 

Scenariusz zajęć

Karty pracy

Obejrzyj  film

Powtórz litery

Wykonaj prosty eksperyment!

Sprawdź swoją pamięć

Zagraj, pokoloruj, zgadnij

Rozwiąż quizy i łamigłówki

Obejrzyj program telewizyjny

Obejrzyj spektakl teatralny

Poczytaj mi, mamo

Zagraj w grę

Zrób to sam

Policz, oblicz, porównaj

Poćwicz język angielski

Śpiewaj z innymi

Obejrzyj i opowiedz

Posłuchaj słuchowiska i audycji radiowej

Zaproś rodziców do wspólnego działania

Inspiracje